กให้มีห้องน้ำในห้องนอนส่วนตัวของเราด้วย จะได้ไม่ต้องไปอาบน้ำหรือเข้าห้องน้ำที่อื่น…”
จินเฟิงนึกถึงแบบจำลองบ้านสมัยใหม่และบอกกับกวานเสี่ยวโหรวเป็นฉาก ๆ
กวานเสี่ยวโหรวฟังด้วยความหลงใหล “มีบ้านเช่นนี้จริง ๆ หรือ?”
“มีสิ”
“ข้าได้ยินมาจากตงตงว่าผลึกแก้วมีมูลค่ามาก การใช้ผลึกแก้วมาทำหน้าต่างมีค่าใช้จ่ายเท่าใดกัน? อีกอย่าง มีผลึกแก้วชิ้นใหญ่ขนาดที่ใช้ทำหน้าต่างได้ด้วยหรือ?”
“ตอนนี้ไม่มี แต่ในอนาคตมีแน่ ๆ”
ดวงตาของจินเฟิงแวววาว
ตอนนี้ต้าคังยังไม่มีกระจก หน้าต่างทั้งหมดจึงทำด้วยกระดาษ อย่างไรก็ตาม กระดาษเองก็มีราคาแพงมากและมีคนไม่มากที่เลือกใช้มัน
เพื่อป้องกันการสึกกร่อนจากลมและฝน บ้านมุงจากของคนธรรมดาจึงไม่มีหน้าต่าง และแม้ว่าคนรวยจะสร้างบ้านอิฐมุงหลังคากระเบื้อง แต่ก็จะไม่สร้างหน้าต่างบานใหญ่ไว้ พวกเขาสร้างเพียงรูระบายอากาศขนาดเท่าอ่างล้างหน้าบริเวณใกล้ ๆ คานเท่านั้น
บ้านในเรือนชิ่งเฟิงก็มีรูปแบบนี้เช่นกัน
ไม่ว่าจะหน้าหนาวหรือหน้าร้อน แสงในบ้านก็น้อยมาก หากปิดประตู แม้จะเป็นเวลากลางวันก็ยังมองเห็นได้ไม่ชัด
ครั้งแรกที่จินเฟิงไปที่เรือนชิ่งเฟิง เขาก็คิดถึงกระจกหน้าต่างขึ้นมาทันที
