บเขาและอธิบายแผนในจดหมาย
เมื่อชิ่งไหวอ่านจดหมาย ความกังวลที่สะสมอยู่ในใจมาหลายวันก็หายไป ท่านโหวหนุ่มอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงดัง
เสียงหัวเราะที่ระเบิดออกมาเต็มที่กระเทือนถึงบาดแผลของท่านโหวหนุ่มเต็ม ๆ
หลิวหยางรีบวิ่งไปช่วยเขา แต่ก็ถูกชิ่งไหวผลักออกไป
“เตรียมตัวให้พร้อม เราจะไปที่เขาฮุยหลางกัน”
ชิ่งไหวกล่าวอย่างตื่นเต้น
จินเฟิงกล่าวในจดหมายว่าสวีเซียวและกองกำลังหลักของเถี่ยหลินซ่อนตัวอยู่ในภูเขาฮุยหลางเพื่อปฏิบัติภารกิจ
แม้จินเฟิงจะไม่ได้บอกให้ชิ่งไหวกลับไปเป็นผู้บังคับบัญชา แต่ท่านโหวหนุ่มจะอดกลั้นได้อย่างไร?
“ท่านโหว มีเรื่องอะไรหรือ หากท่านต้องการสิ่งใดเพียงแค่บอกข้า ข้าจะไปจัดการให้”
หลิวหยางกล่าว “หากท่านเดินทางไป แล้วแม่ทัพใหญ่ฟ่านมาหาท่านจะทำอย่างไรเล่า อีกอย่างภูเขาฮุยหลางก็ไม่ได้อยู่ใกล้ ๆ ไหนจะร่างกายของท่าน…”
ก่อนที่เขาจะพูดจบก็ถูกชิ่งไหวขัดจังหวะขึ้น “ตั้งแต่เจ้าไปดูแลค่ายกองทหารช่าง ข้าพูดอะไรเจ้าก็ไม่ฟังแล้วอย่างนั้นหรือ?”
“ท่านโหว ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น”
“ถ้าอย่างนั้นก็เชื่อฟังคำสั่งแล้วเดินทางไปยังเขาฮุยหลางกับข้า”
“รับทราบ!”
หลิวหยางไม่มีทางเลือกนอกจากต้องก้มหน้าลงและเชื่อฟังคำสั่ง
“หากแม่ทัพฟ่านมาหาข้าก็ให้ส่งจดหมายฉบับนี้ให้เขา”
ชิ่งไหวทิ้งจดหมายไว้ให้ผู้เฝ้ายามและพาหลิวหยางออกไปทางช่องทางลับ
ฟ้ามืดลงแล้ว ดังนั้นทั้งสองจึงใช้ประโยชน์จากความมืดมิดรีบไปที่ภูเขาฮ
