บทที่ 81 สวีเซียวหายตัวไป
เนินเขาทางด้านซ้ายของชิงสุยกู่เรียกว่าภูเขาชิงสุ่ย ที่นั่นไม่สูงหรือใหญ่เกินไปนัก แต่มีทางลาดชันสามด้าน มีเพียงทิศใต้เท่านั้นที่มีความลาดเอียงเพียงเล็กน้อย บนภูเขามีถนนสองสายที่สามารถใช้งานได้ เป็นจุดที่ง่ายต่อการป้องกันแต่ยากต่อการโจมตี
ดังนั้นกองทหารรักษาการณ์ต้าคังซึ่งประจำการอยู่ในชิงสุยกู่มานานหลายปีจึงชอบตั้งค่ายไว้ใกล้ ๆ ที่นั่น เมื่อสถานการณ์วิกฤติ พวกเขาจะได้ขึ้นไปซ่อนตัวบนเนินเขา
กองทัพตั่งเซี่ยงรู้เรื่องนี้เป็นอย่างดี ดังนั้นหลี่จี้ขุยจึงไม่รีบร้อน ก่อนที่จะมาถึง เขาเดาว่ากองทัพเถี่ยหลินอาจซ่อนตัวอยู่ในภูเขาชิงสุ่ย
หลังจากส่งจัวป่านออกไปแล้ว หลี่จี้ขุยก็เรียกนายทหารจากกองอาวุธมา “รีบไปตรวจดูว่ากองทัพเถี่ยหลิน ยังมีเสบียงเหลืออยู่มากน้อยเพียงใด”
ภูเขาชิงสุ่ยนั้นป้องกันง่ายแต่โจมตียาก และม้าศึกก็ไม่สามารถขึ้นไปบนนั้น ดังนั้นหลี่จี้ขุยจึงไม่ได้เตรียมการโจมตีด้วยกำลังพล แต่วางแผนที่จะล้อมภูเขา
เสบียงอาหารนั้นสำคัญมาก หากกองทัพเถี่ยหลินอยู่บนภูเขาและไม่มีอะไรกิน ท้ายที่สุดพวกเขาก็จะต้องลงจากภูเขาด้วยตัวเอง
เขาเพียงแค่ต้องรอที่ตีนเขาพร้อมกับทหารม้าก็เท่านั้น
ทหารกองอาวุธรีบวิ่งออกไปและกลับมารายงานว่า “เรียนท่านแม่ทัพใหญ่ คลังเสบียงของกองทัพเถี่ยหลินถูกเผาแล้ว”
“ถูกเผาแล้วงั้นหรือ?”
หลี่จี้ขุยขมวดคิ้ว
อย่างไรก็ตาม นั่นเป็นสิ่งที่เข้าใจได้ หากเขาเป็นแม่
