งมั่นใจในสิ่งที่เจ้าพูดนัก แต่ข้าขอแนะนำให้เจ้าจุดคบเพลิงบนภูเขาให้มากขึ้นเพื่อสร้างความสับสนให้กับชาวตั่งเซี่ยง”
“นั่นก็สมเหตุสมผลดี ขิงยิ่งแก่ยิ่งเผ็ดร้อน ผู้อาวุโสย่อมมีความรู้มากกว่าคนหนุ่มสาว เหตุใดข้าจึงลืมเรื่องนี้ไปได้”
จินเฟิงจัดให้ผู้คนจุดคบเพลิงเพิ่มทันที เพื่อสร้างภาพลวงตาว่ากองกำลังเถี่ยหลินทั้งหมดอยู่บนเขา
เมื่อท้องฟ้าแห่งรุ่งอรุณมาถึง จางฉีเวยก็กลับไปที่เมืองเว่ยโจวพร้อมด้วยทหารผู้ช่วยของเขา เหล่าแม่ทัพที่พ่ายแพ้ที่เหลือรวมตัวกันบนถนน
“เจ้าว่าอย่างไรนะ? ชิงสุยกู่ถูกยึดครองไปแล้วและกองทัพของเถี่ยหลินก็ถอยกลับไปยังเขาชิงสุ่ยอย่างนั้นหรือ?”
เมื่อทราบข่าว แม่ทัพฟ่านที่กำลังกินอาหารเช้าอยู่ก็แทบจะสำลัก
“จางฉีเวยอยู่ที่ใด ไปตามตัวเขามาพบข้า!”
สถานการณ์ที่ดี ๆ อยู่ กลับแย่ลงเพราะชายผู้นี้
ครั้งนี้แม่ทัพฟ่านโกรธมากจริง ๆ
“เรียนท่านแม่ทัพ จางฉีเวยบอกว่าเขาได้รับบาดเจ็บและจะไม่เข้ามาในตัวเมือง เขานำคนของตนกลับไปยังเปี้ยนจิงแล้ว”
