บทที่ 72 แผนการร้าย
“แม่ทัพจางนำกองทัพเต๋อหนิงมาที่นี่ น่าจะเหนื่อยจากการเดินทาง เรื่องกองทหารรักษาการณ์ข้าคงมิอาจมอบหมายให้สหายแห่งกองทัพเต๋อหนิงรับผิดชอบ สหายจางเพียงแค่ปฏิบัติตามคำสั่งของแม่ทัพใหญ่ในการดูแลเชลยศึกก็เพียงพอแล้ว”
จินเฟิงพูดโกหกได้หน้าตาย
จางฉีเวยเข้าใจตั้งแต่แรกแล้ว ตอนนี้กองทัพเถี่ยหลินมีข้อได้เปรียบ จินเฟิงย่อมไม่ยอมมอบหมายหน้าที่สำคัญให้กับกองทัพเต๋อหนิงง่าย ๆ
เหตุผลที่พูดไปเช่นนั้นเพราะได้ยินมาว่าแม่ทัพผู้นี้มาจากชนบท เขาจึงพยายามใช้โอกาสนี้เอาตัวเองเข้าไปแทรกแซง เผื่อว่าวันหนึ่งสมองจินเฟิงจะเลอะเลือนและแบ่งความดีความชอบมาให้เขาบ้าง?
น่าเสียดายที่จินเฟิงไม่ได้หลอกง่าย และอ้างถึงแม่ทัพฟ่านทันทีที่จางฉีเวยเปิดปาก
“ฮ่า ๆ ขอบคุณท่านอาจารย์จิน ข้าเคารพการตัดสินใจของท่าน”
จางฉีเวยหัวเราะเสียงดังแล้วถาม “ข้าสงสัยว่าเชลยศึกตั่งเซี่ยงถูกคุมขังอยู่ที่ใดหรือ”
“สวีเซียว พาแม่ทัพจางไปที่ค่ายเชลยศึก”
จินเฟิงไม่คุ้นเคยกับการส่งมอบการดูแลในค่ายทหาร เขาจึงมอบหมายเรื่องนี้ให้กับรองผู้บัญชาการอย่างสวีเซียว
“รับทราบ!”
สวีเซียวตอบรับและพาจางฉีเวยไปที่ค่ายเชลยศึก
จินเฟิงหันหลังแล้วเดินไปทางเนินเขาทางซ้าย
“ท่านอาจารย์จิน เจ้าจะไปทำอะไรที่นั่น?”
ชายชราจ้าวถามอย่างสงสัย
หลังการต่อสู้ในตอนเช้า ทัศนคติของเขาที่มีต่อจินเฟิงก็เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ เขาชื่นชมจินเฟิงจากก้นบึ้งของหัวใจ
