ด่วนหงหลิงได้รับรายงานเฉพาะกองทหารม้าของตั่งเซี่ยงระลอกแรกเท่านั้น ส่วนกำลังเสริมของตั่งเซี่ยงที่จงอู่สังหารในภายหลังไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในรายงาน
ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงได้ประหลาดใจมากกว่านี้
“เรียนท่านแม่ทัพใหญ่ แม่ทัพจินได้คิดค้นรูปแบบการรบแบบใหม่ที่สามารถควบคุมทหารม้าได้…”
หงหลิงเล่าถึงกระบวนการต่อสู้อย่างรวดเร็ว
“ขุดหลุมเพื่อทำการหักขาม้า… เป็นความคิดที่ดี เหตุใดเราไม่เคยคิดมาก่อน”
แม่ทัพฟ่านตบต้นขาของตนอย่างตื่นเต้น
แม่ทัพผู้หยิบหย่งทุกคนก็ตกตะลึงเช่นกัน
แม้พวกเขาจะเป็นบุรุษไม่ได้ความ ทว่าพวกเขาก็เป็นถึงระดับผู้นำทหาร หลังจากคำอธิบายจากทูตด่วนหงหลิง คนทั้งหมดก็เข้าใจประเด็นสำคัญในชัยชนะของจินเฟิงแล้ว
ข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทหารม้าคือม้า ตราบใดที่ขุดหลุมสักสองสามหลุม ก็สามารถเอาชนะข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดนี้ได้อย่างง่ายดาย จากการทำให้กองทหารม้าต้องชะงักและหยุดลงในที่สุด
ก่อนจะใช้ประโยชน์จากที่ตั้งของค่ายซึ่งอยู่กลางหุบเขาสร้างรูปแบบการโจมตีแบบใช้โล่และหอก กลวิธีนี้ช่วยให้กองทัพเถี่ยหลินกำราบทหารม้าได้อย่างสิ้นเชิง
“ไม่ เหตุใดวิธีง่าย ๆ เช่นนี้ข้าถึงคิดไม่ได้กัน”
หลังจากที่เหล่าแม่ทัพคนอื่น ๆ รู้เรื่องนี้แล้ว พวกเขาก็อารมณ์เสียมาก
สิ่งประดิษฐ์มากมายในประวัติศาสตร์ก็เป็นแบบนี้ เป็นเวลาหลายพันปีที่ผู้คนนับไม่ถ้วนเปิดฝากาน้ำชาหลังจากเห็นน้ำเดือด มีเพียงวัตต์*[1] เท่านั้นที่
