อยอย่างไม่มีทางเลือก
ที่ค่ายตั่งเซี่ยง ม้าเร็วตัวหนึ่งควบไปยังกระโจมใหญ่
ทหารที่ลาดตระเวนชักมีดออกมาปิดถนนทันที
แต่เมื่อเขาเห็นขนนกสีแดงบนหัวของทหารบนหลังม้า พวกเขาก็รีบหลบไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว
นี่คือทูตด่วนหงหลิงในกองทัพ เป็นผู้ส่งข้อมูลเร่งด่วนทางการทหาร ห้ามผู้ใดขวางกั้น ไม่เช่นนั้นจะถูกสังหาร
ในกระโจมใหญ่มีกลุ่มนายทหารชั้นสูงตั่งเซี่ยงนั่งอยู่
เมื่อได้ยินเสียงกีบม้า หลี่จี้ขุยผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งการเดินทัพทางตอนใต้ของตั่งเซี่ยงก็อดยิ้มไม่ได้ “ฮ่าฮ่าฮ่า! ดูเหมือนการต่อสู้จะจบลงเร็วกว่าที่ข้าคาดไว้”
“ท่านแม่ทัพใหญ่ เมื่อวานนี้ชิ่งไหวถูกฟันได้รับบาดเจ็บสาหัส แม้เขาจะไม่ตายก็คงไม่สามารถควบคุมการเดินทัพได้ หากไม่มีชิ่งไหวดูแล กองทัพเถี่ยหลินก็เป็นเพียงหมาป่าที่ไม่มีเขี้ยว เป็นแค่กองกำลังที่ท่านสามารถบีบให้ตายได้ง่าย ๆ”
“กองทัพเถี่ยหลินเก่งเรื่องการหลบหนี เมื่อพวกเราบุกเข้าไปในหุบเขาเพื่อเริ่มการต่อสู้ พวกมันฉลาดกว่าสุนัขจิ้งจอกเสียอีก มาดูกันว่าคราวนี้พวกมันจะไปมุดหัวอยู่ที่ใด!”
“หากชิ่งไหวกล้าที่จะออกจากชิงสุยกู่และหนีไป ฮ่องเต้แห่งต้าคังจะสังหารเขาโดยที่เราไม่ต้องดำเนินการใด ๆ!”
“ขอแสดงความยินดีท่านแม่ทัพใหญ่ สำหรับการเอาชนะกองทัพเถี่ยหลิน!”
ผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งการเดินทัพทางตอนใต้ของตั่งเซี่ยงยืนขึ้นอย่างมีความสุขเมื่อมีคนชมเชย
“ฮ่า ๆๆ!”
หลี่จี้ขุยตบโต๊ะอย่างสำราญอารมณ์
