ามกล้าหาญและต่อสู้อย่างไม่กลัวตาย แต่ตอนนี้พวกเขาไม่สามารถเข้าใกล้กองทัพแฟแลงซ์ของจินเฟิงและไม่สามารถหาทางทำลายมันได้เลย หากพวกเขายังหาทางแก้เรื่องนี้ไม่ได้ แล้วจะสู้ต่อไปอย่างไร?
เช่นเดียวกับกองพันแนวหน้าที่ตายไปอย่างไร้ประโยชน์?
ทหารม้าประจำทัพซึ่งอยู่ในสนามรบมานานหลายทศวรรษเกิดความรู้สึกหวาดกลัวขึ้นเป็นครั้งแรก
ตรงกันข้ามกับกองทหารม้าตั่งเซี่ยง ขวัญและกำลังใจของกองทัพเถี่ยหลินในกระบวนทัพแฟแลงซ์กำลังสูงขึ้นเรื่อย ๆ
สวีเซียวตื่นเต้นมากจนอยากจะเงยหน้าขึ้นฟ้าและกรีดร้องออกมาด้วยซ้ำ
นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เขาเข้าร่วมกองทัพที่เขาได้ต่อสู้อย่างเต็มที่
ช่างน่ายินดีจริง ๆ!
ตึง ตึง ตึง!
“เดินหน้า!”
หลังจากเสียงคำรามของสวีเซียวดังขึ้น ขบวนทัพก็เคลื่อนไปข้างหน้าอีกครั้ง พวกเขาเหยียบลงบนซากศพของกองพันแนวหน้าตั่งเซี่ยงและก้าวไปสู่กองกำลังหลักของคู่ต่อสู้
ทหารม้าประจำตั่งเซี่ยเริ่มลังเลเรื่องการล่าถอย
ทว่าทหารม้าที่อยู่ข้างหลังยังไม่รู้ว่าข้างหน้าเกิดอะไรขึ้น พวกเขายังคงรุกล้ำเข้าไปในหุบเขาจึงไม่อาจถอยกลับได้
สุดท้าย กระบวนทัพแฟแลงซ์ก็เคลื่อนมาถึงด้านหน้าของทหารม้าหลัก
“หยุด!”
“จู่โจม!”
“ถอน!”
หลังเสียงตะโกนที่ดังขึ้นสามครั้ง ทหารม้าแถวหน้าก็ล้มลง
“สหาย อีกไม่นานพวกเราทั้งหมดจะต้องตายเป็นแน่ ห้ามถอย!”
ในที่สุดทหารม้าตั่งเซี่ยงบางกลุ่มก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป พวกเขาขี่ม้าเข้าไปในแฟแลงซ์โดยไม่คำนึงถ
