บทที่ 58 สถานการณ์คับขัน
“ท่านอาจารย์ นั่งลงก่อน”
ชิ่งไหวยืนขมวดคิ้วอยู่หน้าแผนที่
เมื่อเห็นจินเฟิงเดินเข้ามา เขาก็ฝืนยิ้มและกล่าวทักทาย
“คำสั่งโยกย้ายมีปัญหาหรือ?” จินเฟิงเอ่ยถาม
“ไม่ใช่ คำสั่งโยกย้ายจากเปี้ยนจิงยังไม่ถูกส่งมา” ชิ่งไหวขมวดคิ้ว “ข้ากังวลเรื่องกองทัพเถี่ยหลิน”
“เกิดอะไรขึ้นกับกองทัพเถี่ยหลิน?”
“เหอหมิงชินนำกองทัพเถี่ยหลินไปประจำการที่ชิงสุยกู่ หากชาวตั่งเซี่ยนบุกโจมตี กองทัพเถี่ยหลินจะเป็นด่านแรกที่โดน!”
ชิ่งไหวจิ้มลงบนแผนที่อย่างฉุนเฉียว “เดิมทีข้าคิดว่ายังพอมีเวลา แต่วันนี้แม่ทัพฟ่านบอกข้าว่า ชาวตั่งเซี่ยงกำลังรวบรวมกำลังพลและพร้อมโจมตีได้ทุกเมื่อ ข้าไม่มีเวลาเปลี่ยนยุทธวิธีด้วยซ้ำ”
บัณฑิตหนุ่มขมวดคิ้วเมื่อได้ฟัง
“พอจะเป็นไปได้หรือไม่ หากจะให้กองทัพเถี่ยหลินถอยทัพออกมาก่อน?”
เขาไม่ได้มีความสัมพันธ์ใด ๆ กับกองทัพเถี่ยหลิน จินเฟิงมาที่เว่ยโจวก็เพื่อดูว่าพอจะมีหนทางและโอกาสให้ได้รับตำแหน่งทางราชการหรือไม่ก็เท่านั้น ชายหนุ่มไม่ได้อยากเอาชีวิตไปทิ้งกับชาวตั่งเซี่ยง
“เป็นไปไม่ได้ นี่เป็นการเผชิญหน้ากับชาวตั่งเซี่ยงครั้งแรกในศึกนี้ แม้กองทัพเถี่ยหลินจะต้องพ่ายแพ้ ก็ไม่ควรหลบหนีก่อนการสู้รบ ไม่อย่างนั้น กำลังใจในการสู้รบครั้งต่อไปจะถดถอยเอาได้”
“ชาวตั่งเซี่ยงพร้อมจะโจมตีทุกเมื่อ แล้วพวกเราจะเอาเวลาที่ไหนไปเตรียมลวดเหล็กและธนูเล่า?”
จินเฟิงถาม
“กองทหารช่างของกองทัพเถี่ยหลิ
