อะ
จินเฟิงนับถือและเห็นอกเห็นใจต่อสตรีทั้งสอง
หากมีทางเลือก ใครจะอยากมาเป็นคนลากจูงแบบนี้กัน?
ในตอนแรก ๆ พวกนางคงจะเขินอายเป็นอย่างมากกระมัง？
ก่อนหน้านี้ จินเฟิงเป็นคนเห็นแก่ตัวมาโดยตลอด และหลังจากเดินทางข้ามเวลามา เขาก็ไม่เคยคิดสร้างประโยชน์ให้กับโลก ชายหนุ่มเพียงอยากจะมีชีวิตที่สุขสบาย เป็นเจ้าของบ้านและที่ดินที่ร่ำรวยเท่านั้น
แม้ว่าเขาจะมีโรงงานเย็บผ้าและเตาเผาที่ซีเหอวาน แต่เขาก็ไม่ได้ต้องการพัฒนาวิถีชีวิตของชาวบ้านอย่างแท้จริง เขาแค่ต้องการให้พวกชาวบ้านช่วยหาเงิน
แต่ตอนนี้จินเฟิงมีความรู้สึกในใจบางอย่าง นี่เป็นครั้งแรกที่บัณฑิตหนุ่มอยากจะช่วยเหลือผู้อื่น หากในอนาคตเขามีกำลังและความสามารถมากกว่านี้
เรือไม้เคลื่อนที่ไปด้านหน้าทีละน้อย และค่อย ๆ ผ่านช่วงหุบเขาแคบ ๆ นี้ไป
แม่น้ำกว้างขึ้นอีกครั้ง และบริเวณริมฝั่งก็สามารถเดินเท้าได้ง่ายขึ้น
พวกสตรีที่ลากเรือจึงปล่อยเชือกแล้วไปสวมใส่เสื้อผ้า ก่อนจะกลับมาแบกตะกร้าไว้บนหลังพร้อมเดินตามขบวนเช่นเดิม
“ท่านอาจารย์ หนทางข้างหน้าไม่ใช่ทางกันดารแล้ว ตลอดระยะทางหลายสิบลี้นี้ เรือสามารถแล่นไปได้อย่างไม่ติดขัด ถึงเวลาที่ท่านควรจะเรียนขี่ม้าแล้วล่ะ”
จงอู่นำม้าศึกสองตัวขึ้นไปยังดาดฟ้าเรือ
“ไม่มีปัญหา”
ดวงตาของจินเฟิงและหม่านชางเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น
จะมีผู้ชายคนไหนที่ไม่ชอบขี่ม้า?
นอกจากนั้น ม้ายังเป็นพาหนะที่ใช้กันมากที่สุดในยุคนี้ ดังนั้นไม่
