เปี้ยนจิงเพื่อนำจดหมายไปมอบให้บิดา เขาก็ได้ส่งคนไปยังแม่น้ำเจียหลิงที่อยู่ทางเหนือเพื่อทำการสกัดกั้นเรือที่จะแล่นผ่านเส้นทางนี้ด้วย
และพ่อค้าเกลือคนนี้ก็คือผู้โชคร้ายที่ถูกดักไว้
แม่น้ำเจียหลิงเป็นแม่น้ำสาขาสำคัญของแม่น้ำแยงซี ซึ่งไหลเชี่ยวมาก หากล่องไปตามกระแสน้ำสามารถเดินทางจากเฟิ่งหยางไปยังจินชวนได้ภายในเวลาหนึ่งหรือสองวันเท่านั้น แต่หากต้องการทวนกระแสน้ำแล้วล่ะก็ จะต้องว่าจ้างคนลากเรือ
เรือไม้ลำนี้มีขนาดใหญ่ บรรทุกสินค้าได้จำนวนมาก จึงต้องว่าจ้างคนพายเรือและคนลากเรือค่อนข้างเยอะ เพราะหากล่าช้า แม้เพียงวันเดียวต้นทุนของเขาก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย
หากเทียบกันระหว่างบัณฑิต เกษตรกร ช่างฝีมือ และพ่อค้า พ่อค้าถือว่ามีสถานะต่ำมากในต้าคัง เพราะแม้เขาจะต้องสูญเสียรายได้และขาดทุนทุกวัน ๆ ระหว่างที่รอท่านโหวหนุ่ม พ่อค้าขายเกลือผู้โชคร้ายก็ไม่กล้าวิ่งหนี เขาทำได้เพียงทำตามคำขอของชิ่งไหวและเอาเรือเข้าเทียบฝั่งเท่านั้น
การรอคอยครั้งนี้กินเวลาเจ็ดถึงแปดวัน!
เมื่อวานนี้พอพ่อค้าได้ยินว่าชิ่งไหวกำลังจะถึง เขาก็แทบจะหลั่งน้ำตาด้วยความดีใจ
“เจ้าคือเจ้าของเรือสินะ?”
หลังจากปล่อยให้อีกฝ่ายรอมาเจ็ดแปดวัน ชิ่งไหวไม่ได้ละอายเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งยังมองชายร่างอวบด้วยท่าทีสบาย ๆ พร้อมเอ่ย “เตรียมห้องพักของพวกข้าไว้เรียบร้อยแล้วหรือ?”
ชายร่างอวบรีบตอบคำถามผู้มีท่าทางเย่อหยิ่งอย่างนอบน้อม
“ข้าจัดเตรียมไว้ตั้ง
