ล สิ่งเลวร้ายที่สุดที่ต้องทำคือหาผู้สนับสนุนที่ใหญ่โตในภายหลัง และพัฒนาไนปั่นด้ายนี้ให้ดียิ่งขึ้นจากนั้นค่อยบีบชายผู้นี้ให้ตายคามือ หากคิดจะแก้แค้น สิบปีก็ยังไม่สายเกินไป!
เมื่อได้ยินว่าจินเฟิงต้องการแจกไนปั่นด้าย เสี่ยวเอ๋อก็ลังเลใจ นางพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่ชิ่งไหวจะตอบ
“พี่ใหญ่ พี่เขยทำสิ่งนี้ให้พี่สาวของข้า ทำให้ปู่ย่าตายาย ป้า ๆ และบรรดาพี่สาวในหมู่บ้าน เราต่างก็พึ่งพาการปั่นด้ายเพื่อเลี้ยงชีพ หากเอาไนปั่นด้ายออกไปพวกเราจะทำมาหากินอย่างไร เสี่ยวเอ๋อก็หิวเป็นนะ”
จินเฟิงชื่นชมเด็กหญิงเงียบ ๆ ในใจ
ชิ่งไหวคงต้องไร้ยางอายจริง ๆ ถึงจะสามารถแย่งของไปจากเด็กตัวเล็ก ๆ ตรงหน้าได้
“ที่แท้ก็เป็นสมบัติ เป็นของรักของหวงสินะ เป็นข้าที่บุ่มบ่ามไปเอง”
ในฐานะท่านโหว ชิ่งไหวไม่ได้ขาดแคลนเงินทอง เขาจึงเอ่ยถามออกมาอย่างสบาย ๆ เพื่ออุดรอยรั่วที่เกิดขึ้นเมื่อครู่
เมื่อได้ยินความหมายของการปฏิเสธในคำพูดของจินเฟิง ท่านโหวหนุ่มก็หยุดคิดเรื่องอุดรอยรั่ว และใช้ประโยชน์จากคำพูดของเสี่ยวเอ๋อทำให้สถานการณ์ดีขึ้น “สาวน้อย ไม่ต้องกังวล ข้าไม่ปล่อยให้เจ้าอดอยากหรอก และข้าก็จะไม่เอาไนปั่นด้ายออกไปด้วย”
“ข้าขอขอบคุณพี่ใหญ่”
เสี่ยวเอ๋ออารมณ์ดีขึ้นทันที
ชิ่งไหวลูบศีรษะของนาง พร้อมชี้ไปที่เสาที่มีควันอยู่ไกล ๆ แล้วถามขึ้น “เหตุใดตรงนั้นถึงมีควันเยอะเชียว ไฟไหม้หรือ?”
“ไม่ใช่เจ้าค่ะ นั่นเป็นเตาเผาอิฐที่พี่เขยของข้าสร้าง
