าล่ะ หากสามีตาย พวกเราสามคนก็คงไม่รอด อย่างไร การถูกโจรฆ่าก็ยังดีกว่าอดตาย ถ้าไม่อยากไปก็มารวมตัวกันไว้เถิด”
…
จินเฟิงและจางหม่านชางวิ่งไปที่ทางเข้าหมู่บ้าน พวกเขาเห็นชาวบ้านมุงรอบกลุ่มคนที่ขี่ม้ามาจากระยะไกล
แต่ดูเหมือนว่ามันไม่มีความขัดแย้งใด ๆ เกิดขึ้น อีกทั้งหัวหน้าหมู่บ้านก็ยังคงส่งเสียงหัวเราะอยู่
ชายหนุ่มในชุดคลุมสีฟ้าที่ขี่ม้าอยู่ข้างหน้าก็ดูเหมือนจะหัวเราะเช่นกัน
“เดี๋ยวนี้พวกโจรเป็นมิตรขนาดนั้นเชียวหรือ?”
จินเฟิงรู้สึกว่าบรรยากาศแบบนี้มีบางอย่างผิดปกติ
เมื่อมีโจรบุกมาถึงหมู่บ้าน ทุกคนควรจะร้องไห้และส่งเสียงกรีดร้องไม่ใช่หรือ?
แต่เหตุใดโจรกับชาวบ้านจึงดูสนิทสนมกลมเกลียวเช่นนี้?
สิ่งนี้มันน่าประหลาดใจ!
หรือว่าความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมจะมีอะไรผิดพลาด?
โจรไม่ได้มาปล้น แต่มาเพื่อส่งความอบอุ่นหรือเปล่า?
จินเฟิงหันไปมองจางหม่านชาง และพบว่าอีกฝ่ายก็ดูสับสนเช่นกัน
ดูเหมือนความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมจะไม่ได้ผิดปกติ แต่กลุ่มโจรนี่แหละที่น่าจะมีปัญหา
ไม่สิ!
โจรที่ไหนจะมีม้าดี ๆ และชุดเกราะที่ประณีตขนาดนี้?
“จินเฟิง เจ้ามาถึงแล้วหรือ”
หัวหน้าหมู่บ้านเห็นจินเฟิงมีสีหน้างุนงง จึงตะโกนมาจากไกล ๆ ว่า “เด็ก ๆ ในหมู่บ้านเข้าใจผิดแล้ว ชายสูงศักดิ์ผู้นี้ไม่ใช่โจร! วางคันธนูและอาวุธของพวกเจ้าลงเถิด อย่าทำร้ายเขา!”
