ัวน้อยปาดน้ำตาแล้วเริ่มทำงานต่อทันที
“ซานส่าวจือ พวกท่านไม่ต้องอยู่รอบริเวณนี้หรอก รีบกลับบ้านไปเถิด อีกไม่กี่วันไนปั่นด้ายคันใหม่ก็จะสร้างเสร็จ ไว้ทุกคนค่อยมาเวลานั้นก็แล้วกัน”
เมื่อจินเฟิงเห็นว่าสตรีเหล่านี้ยังอยากจะทักท้วงบางอย่างต่อ เขาก็ออกไปไล่ให้พวกนางกลับไป
อย่างไรสุดท้ายแล้วในอนาคต พวกนางก็ต้องมาทำงานให้จินเฟิง เมื่อหญิงสาวทั้งหลายเห็นว่าชายหนุ่มเริ่มไม่พอใจ พวกนางจึงต้องแยกย้ายกันกลับอย่างเลี่ยงไม่ได้
กวานเสี่ยวโหรวรับผิดชอบกะกลางวัน ส่วนถังตงตงเป็นผู้รับผิดชอบกะกลางคืน ในขณะที่รุ่นเหนียงจะเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องอาหารการกิน
นี่คือสิ่งที่ทั้งสามตกลงปรึกษากันเรียบร้อยและลงตัวแล้ว
รุ่นเหนียงพึงพอใจกับการแบ่งหน้าที่การทำงานเช่นนี้มาก นางจะเริ่มตื่นมาตุ๋นไก่ตั้งแต่เช้าเพื่อที่จะได้เปื่อยทันเวลาอาหาร ในส่วนของเครื่องปรุงอื่น ๆ ก็ไม่ต้องใส่อะไรมากมาย เพียงแค่โรยเกลืออย่างเดียวเป็นใช้ได้
กลิ่นหอมของไก่ฟ้าผสานเข้ากับกลิ่นหอมของข้าวเปลือก
เดิมทีสตรีที่ทำงานอยู่ในกระท่อมรู้สึกว่านี่เป็นโอกาสที่ดีมากอยู่แล้วที่พวกนางได้มาทำงานปั่นด้าย แต่เมื่อได้กลิ่นโชยมาจากห้องครัว ความอยากอาหารก็ทำให้คนทั้งหมดกระฉับกระเฉงยิ่งขึ้นไปอีก
พวกนางเพียงคิดว่าคงจะดีหากได้กินโจ๊กกับผักป่าตอนเที่ยง แต่ใครจะรู้ว่าจะมีเนื้อสัตว์อยู่ในมื้ออาหารด้วย
โดยปกติแล้ว ไก่ฟ้าหนึ่งตัวไม่เพียงพอต่อจำนวนคนกว่าสิบชีวิต ดังน
