ั้นเด็กหญิงที่อายุน้อยที่สุดสองคนอย่างเสี่ยวเอ๋อกับเสียวเป่ยจึงได้รับน่องไก่ไป ส่วนคนอื่น ๆ จะได้รับน้ำต้มเนื้อคนละหนึ่งกระบวยและชิ้นเนื้อเล็ก ๆ อีกคนละสองชิ้น กลุ่มสตรีที่มาทำงานต่างก็รู้สึกยินดีที่ได้รับอาหารเลิศรสเช่นนี้
จินเฟิงเห็นว่าเสียวเป่ยแอบนำใบไม้มาห่อน่องไก่ ก่อนจะยัดมันกลับเข้าไปในเสื้อผ้าโดยที่เจ้าตัวยังไม่ได้ลิ้มลองแม้แต่น้อย เมื่อนางมาเติมข้าวถ้วยที่สอง เขาเลยตักปีกไก่ให้พิเศษอีกหนึ่งชิ้น
จางเหลียงนำไก่ฟ้ามาให้จินเฟิงหลายตัว แต่แน่นอนว่าคงไม่สามารถนำทั้งหมดมาตุ๋นในคราวเดียวได้ ดังนั้นอาหารในมื้อเย็นจึงเป็นโจ๊กข้าวสาลีกับผักป่า
สิ่งนี้ทำให้สตรีที่ไม่ได้รับเลือกให้ทำงานพากันอิจฉา พวกนางจึงเร่งเร้าจินเฟิงให้ช่วยสร้างไนปั่นด้ายขึ้นมาใหม่ไว ๆ
เมื่อฟ้ามืดลง บัณฑิตหนุ่มก็แบกบันไดขึ้นไปจุดตะเกียงบนหัวเสาทีละต้น
กระท่อมเพิงหญ้าคานี้เต็มไปด้วยสิ่งที่ติดไฟง่ายอย่างเช่น เชือกป่าน หากเกิดเหตุเพลิงไหม้ขึ้น ผลที่ตามมาคงยากที่จะรับมือ
ชายหนุ่มจึงตอกตะเกียงน้ำมันไว้บนเสาสูงเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้อื่นไปโดนตะเกียงโดยไม่ได้ตั้งใจ
แม้ทุกครั้งที่จะเติมเชื้อไฟหรือดับไฟจะต้องปีนบันไดทุกครั้ง ทว่าจินเฟิงก็เต็มใจที่จะเผชิญกับปัญหาเล็กน้อยนี้ดีกว่ารอให้เกิดอันตรายขึ้นภายหลัง
ก่อนที่เขาจะกลับไปก็ยังไม่ลืมกำชับถังตงตงว่า “หากบังเอิญมีเหตุไฟไหม้ให้ทุกคนรีบวิ่งออกไปให้เร็วที่สุด ไม่ต้องกังวลกับสิ่งข
