รอบครัวจาง เสียงหัวเราะและรอยยิ้มฉายชัดบนใบหน้าของบรรดาสตรีแซ่จาง
จางเสี่ยวฮวาน้องสาวของจางเหลียงที่เห็นกระต่ายน้ำลายไหลอย่างช่วยไม่ได้
จริง ๆ แล้ว ชีวิตของครอบครัวจางดีขึ้นมากหลังจากได้รางวัลน้ำใจของจินเฟิงจากการปราบเสือครั้งนั้น
ครอบครัวของพวกเขาสามารถกินอาหารได้สองมื้อต่อวันแล้ว
แต่จางเสี่ยวฮวาอยู่ในวัยกำลังโต การกินแต่โจ๊กและผักป่าวันละสองครั้งจะมีประโยชน์อะไร? นางไม่อิ่มท้อง บางครั้งนึกอยากจะดึงหญ้าจากพื้นขึ้นมากินเสียด้วยซ้ำ
ตอนนี้ไม่มีอะไรต้องเป็นกังวลอีกต่อไป พี่ชายของนางล่าสัตว์ได้แล้ว ครอบครัวจางจะไม่ต้องหิวโหยอีก
“พี่เหลียง ท่านหายไปทั้งวัน เหตุใดได้กระต่ายมาเพียงสองตัวล่ะ?”
จินเฟิงดึงจางเหลียงออกไปแล้วถาม
ในความคิดของเขา ด้วยทักษะการยิงหน้าไม้ของอีกฝ่าย การได้กระต่ายกลับมาเพียงสองตัวจากการออกล่าทั้งวันถือว่าน้อยมาก
“อย่าพูดถึงเลย ข้าเดินเข้าไปในเขาด้านหลังนั้นตลอดเช้าแต่ไม่เห็นกระต่ายสักตัวเดียว พอพ้นเที่ยงข้าเลยลองเข้าไปในป่าทึบ”
จางเหลียงกล่าวต่อ “ในป่าทึบมีกระต่ายค่อนข้างมาก แต่น่าเสียดายที่ใกล้มืดแล้ว ข้าเลยต้องเดินทางกลับหลังจากล่าได้เพียงสองตัว”
“ดูเหมือนว่าเขาด้านหลังนั้นคงไม่มีเสือแล้วล่ะ”
จินเฟิงพยักหน้าเห็นด้วย
ก่อนหน้านี้ที่บัณฑิตหนุ่มสามารถล่ากระต่ายได้มากมายในช่วงบ่าย สาเหตุหลักมาจากการที่เสือไล่ต้อนพวกมันมาที่เขาด้านหลัง
ตอนนี้จินเฟิงฆ่าเสือไปแล้ว ก็ถึงเวล
