นตอนกลางวันแสก ๆ
หากชายหัวโล้นเป็นโจรจากเขาเถี่ยกว้าน เกรงว่าจะมีเรื่องร้ายแรงตามมาทีหลัง
“พี่เหลียง ท่านรู้ได้อย่างไรว่าเขาเป็นโจร?”
จินเฟิงถามอย่างสงสัย
หัวหน้าหมู่บ้านน่าจะเป็นผู้ที่เคยพบเห็นโจรภูเขามากที่สุด เพราะว่าเขาต้องจัดการกับคนเหล่านี้ทุกปี เหตุใดถึงมองไม่ออกว่าชายหัวโล้นนั้นเป็นโจร และมีเพียงจางเหลียงเท่านั้นที่จำได้
“เพราะข้าเห็นลอยประทับตราบนข้อมือของเขา”
จางเหลียงกล่าวต่อ “นั่นคือเครื่องหมายของโจรภูเขาจากเขาเมาเมา”
“โจรภูเขาจากเขาเมาเมาหรือ?”
จินเฟิงแค่นเสียงหัวเราะออกมาเล็กน้อย “เขาเมาเมาอยู่ที่ใด?”
ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมมีเพียงโจรภูเขาจากเขาเถี่ยกว้านเท่านั้น เขาไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับโจรภูเขาจากเขาเมาเมามาก่อน
ปกติแล้วชื่อของกลุ่มโจรจะฟังดูน่าเกรงขามและมีอำนาจอย่างเช่น ชิงหลงไจ๋ เหมิงหูหลิ่ง ซึ่งฟังดูน่ากลัวมาก
ทว่าโจรจากเขาเมาเมานี้ช่างเป็นชื่อที่น่ารักน่าเอ็นดูเสียจริง นี่กำลังล้อเขาเล่นหรือเปล่า?
“เขาเมาเมาอยู่ทางตอนเหนือของอำเภอ ข้าไปที่นั่นเมื่อไม่กี่ปีก่อนเพื่อทำธุระบางอย่าง แล้วก็ได้พบกับโจรภูเขา พวกเขาทั้งหมดมีสัญลักษณ์อยู่บนข้อมือที่เหมือนกับชายหัวโล้นทุกประการ”
“เช่นนี้เองหรือ” จินเฟิงอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจด้วยความโล่งอกเมื่อได้ยิน “ค่อยยังชั่วที่ไม่ใช่โจรภูเขาจากเขาเถี่ยกว้าน”
ดีที่พวกโจรภูเขาจะแบ่งแยกเขตอิทธิพล ไม่เช่นนั้นหากมีโจรจากหลาย ๆ กลุ่มมาขูด
