เพียงนิด อาจถึงขั้นแม่ลูกดับสูญ
“เช่นนั้นน้องขอรบกวนพี่จางแล้วเจ้าค่ะ”
ทั้งสองจึงไปนั่งที่ศาลากลางสวน สายตาจาง เหนียงทอดมองท้อง กลมโตของชุนเชี่ยน ความขุ่นแค้นยิ่งพลุ่งพล่าน สตรีตรงหน้าทั้งอ่อนเยาว์ งดงาม เป็นที่โปรดปรานของนายท่าน และยังตั้งครรภ์อีก หมอเคยบอกว่า นางไม่มีโอกาสตั้งครรภ์แล้ว แต่ฟ้ากลับลําเอียง มอบโอกาสหนึ่งในหมื่นให้
ชุนเชี่ยน
ส่วนตนเอง แม้เป็นอนุของนายท่าน แต่ก็ได้ตําแหน่งนี้เพราะความ เมตตาของฮูหยินผู้เฒ่า มิใช่เพราะความรัก นางรู้ดีว่าหัวใจนายท่านไม่เคย อยู่ที่ตน แม้จะให้กําเนิดอิงเอ๋อร์ ก็ยังมิอาจเทียบชุนเชี่ยนได้ ความริษยาและ ความคับแค้นกัดกินจนแสบลึกถึงกระดูก ชุนเชี่ยนเห็นสีหน้าที่แปรเปลี่ยน ของอีกฝ่าย ความหวาดระแวงยิ่งชัดเจน จึงคิดจะขอตัวกลับ แต่ยังไม่ทัน เอ่ย จางอี้เหนียงก็เปิดปากก่อน
“น้องมีครรภ์ ย่อมหิวบ่อยใช่หรือไม่?”
นางทําท่าห่วงใย
ให้พี่สั่งคนไปเตรียมของว่างให้ดีหรือไม่?”
ชุนเชี่ยนรีบปฏิเสธ
“ไม่ต้องเจ้าค่ะ ข้ายังไม่หิว”
“อย่าเกรงใจเลย”
จาง เหนียงเอ่ยอย่างไม่เปิดช่องให้ปฏิเสธ
“เจวียน ไปนําขนมรังนกที่ข้าสั่งไว้มา
“เจ้าค่ะ จาง เหนียง
สาวใช้เดินจากไปโดยไม่เปิดโอกาสให้ใครคัดค้าน ชุนเชี่ยนจึงต้องนั่ง สนทนาเรื่อยเปื่อยกับจาง เหนียงต่อ ไม่นาน สี่เจวียนก็กลับมาพร้อมถาด ขนมรังนกสีสวยหอมกรุ่น ชุนเชี่ยนมองขนมอย่างลังเล ท้องเริ่มร้องเพราะ
ช่วงนี้นางกินเก่งผิดปกติ แต่ก็