ที่ถือว่าเป็นพ่อค้าผ้ารายใหญ่ในเมือง อาจจะไม่ปรายตามองจินเฟิงเลยด้วยซ้ำ
แต่เพื่อนร่วมอาชีพถือว่าเป็นศัตรู หากพวกเขาพัฒนาจนถึงจุดที่สามารถงัดข้อกับตระกูลโจวได้ แม้จะไม่มีความต้องการแก้แค้นของถังตงตงมาเกี่ยว ก็คงต้องเผชิญหน้ากันสักวันอยู่ดี
หากสุดท้ายแล้วหนีไม่พ้น จะยอมรับข้อตกลงของถังตงตงหรือไม่ ก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรต่าง?
“ยินดี… ที่ได้ร่วมมือกัน!”
ถังตงตงพูดตามจินเฟิง จากนั้นก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก
ต่อมานางก็มองไปที่เสี่ยวโหรว “เสี่ยวโหรว ข้าขอย้ายมาอาศัยที่บ้านเจ้าสักพักได้หรือไม่?”
“ได้สิ”
กวานเสี่ยวโหรวกล่าวอย่างเสียดาย “สามี ข้าคิดว่าหากเจ้าได้แต่งงานกับตงตงคงเป็นการดีกว่า นางเป็นหญิงที่เพียบพร้อมจริง ๆ นางหน้าตาดี อีกทั้งยังอ่านออกเขียนได้ นางดีกว่าข้าร้อยเท่า…”
“หลังจากนี้ไม่ต้องพูดถึงเรื่องนี้อีก”
บัณฑิตหนุ่มโบกมือ และดันตัวกวานเสี่ยวโหรวออกจากโรงตีเหล็ก
ส่วนใหญ่บ้านชาวบ้านธรรมดาทั่วไปจะมีเพียงหนึ่งห้องเท่านั้น ไม่ว่าจะชาย หญิง คนแก่ หรือเด็กทุกคนต่างก็ต้องนอนรวมกัน นี่เป็นเรื่องปกติ
นับตั้งแต่วันที่สตรีในหมู่บ้านพบว่าที่บ้านจินเฟิงมีหญิงสาวเพิ่มขึ้นมาหนึ่งคน โดยที่ทั้งนางและกวานเสี่ยวโหรวต่างผลัดกันทำงานจนดึกดื่นทุกคืน
พวกนางก็เริ่มหันมาใส่ใจกับตัวตนของถังตงตง แทนไนปั่นด้ายแปลกใหม่ที่ก่อนหน้านี้ตื่นตาตื่นใจกับมันกันนักหนา
เมื่อรู้ว่าถังตงตงมาอาศัยอยู่ที่บ้านของจินเฟิงโด
