”
เมื่อลูกจ้างในร้านได้ยินคำว่าเรือนชิ่งเฟิง ท่าทีของเขาก็แสดงความเคารพมากยิ่งขึ้น
เขาเคยได้ยินมาว่าสถานที่แห่งนั้นเป็นที่พักของแม่ทัพใหญ่ผู้หนึ่ง
หลังจากออกจากโรงเตี๊ยม เจ้าหน้าที่ก็สังเกตเห็นสีหน้าผิดหวังของชายหนุ่มในชุดเกราะจึงเอ่ยปลอบโยน “คุณชาย ทางอำเภอของเราฆ่าเสือได้ปีละหลายตัว หากท่านชื่นชอบวีรบุรุษปราบเสือ พรุ่งนี้ข้าจะหามาให้สองสามคน”
“ไม่เหมือนกัน”
ชายหนุ่มในชุดเกราะกล่าว “ขาทั้งสองของเสือถูกยิงทะลุ อีกทั้งลูกธนูที่ปักอยู่บนหน้าผากเสือก็ลึกกว่าครึ่งชุ่น นั่นแสดงให้เห็นว่าเสือตัวนี้ถูกฆ่าโดยนักธนูชั้นครู เขาต้องมีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ตอนนี้สงครามทางตอนเหนือรุนแรงนัก กองทัพกำลังต้องการผู้มีพรสวรรค์เช่นนี้!”
“จางปู่โถว เจ้าช่วยข้าจับตาดูเรื่องนี้ที หากพบคน ๆ นี้รีบแจ้งให้ข้าทราบโดยด่วน”
“คุณชายชิ่งวางใจเถิด นี่เป็นเรื่องเล็กน้อย”
เจ้าหน้าที่โค้งคำนับและรับปาก
