“ข้าว่าเจ้าคิดมากเกินไปแล้วล่ะ! ก็แค่ให้เจ้าฟื้นฟูพลังวิญญาณเท่านั้นเอง ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย แต่ว่าตอนนี้เจ้ามีทางเลือกอยู่สองทาง คือเจ้าจะฝึกฝนพลังวิญญาณหรือพลังแห่งภูต” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“แต่เจ้าหมอนั่นไม่ได้บอกว่ามันล้มเหลวไปแล้วอย่างนั้นหรอกหรือ” จูเชว่ผงะไปทันที
“นั่นเป็นเพราะเขาไม่มีความสามารถ ดังนั้นเลยล้มเหลว แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าข้าจะจัดการเรื่องเหล่านี้ไม่ได้เสียหน่อย!”
“อื้ม! ซีซียอดเยี่ยมมากจริง ๆ”
“เจ้าสามารถฝึกฝนพลังแห่งภูตได้แล้ว!” ฉื้อเม่ยรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย
นางย่อมหวังจากก้นบึ้งของหัวใจว่าจูเชว่จะสามารถฝึกฝนพลังแห่งภูตได้ เพราะเดิมทีเขาก็เป็นคนของเผ่าภูตอยู่แล้ว
จูเชว่ไม่อยากที่จะสนใจนางในตอนนี้ มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “สิทธิ์ในการเลือกเป็นของจูเชว่ เรื่องนี้ ผู้นำเผ่าฉื้อเม่ยอย่าเข้ามายุ่งเกี่ยวจะดีกว่า”
หลังจากที่เผ่าจิ้งจอกผ่านความวุ่นวายในครั้งนี้ มันก็ทำให้ฉื้อเม่ยได้รู้ว่าเรื่องบางเรื่องอย่าไปบีบบังคับจะดีกว่า
“ข้ารู้แล้ว”
“ข้าต้องการฝึกพลังแห่งภูต อย่างไรเสียเป้าหมายของข้าก็คือการกลายเป็นจักรพรรดิภูตอยู่แล้ว หากไม่มีพลังแห่งภูตที่แข็งแกร่งพอ จะเป็นได้อย่างไร” จูเชว่กล่าว
