“ฉื้อเหยียน แน่นอนว่าเจ้าเป็นคนที่ยืนหยัดได้หลายครั้งมากที่สุดที่ข้าเคยเห็นมา แต่เจ้าก็เป็นคนที่ทำให้ข้าเปลืองกระดูกผู้แข็งแกร่งของเผ่าจิ้งจอกไปมากที่สุดด้วยเช่นกัน!”
“มาถึงเวลานี้แล้ว แต่เจ้าก็ยังไม่สามารถรวบรวมพลังแห่งภูตขึ้นมาได้เลยแม้แต่น้อย เจ้าเป็นคนไร้ประโยชน์ที่มีเพียงสายเลือดแต่ไม่มีพรสวรรค์เลยจริง ๆ” สัตว์ประหลาดเขาเดียวแห่งความมืดกล่าวอย่างไม่พอใจเป็นอย่างยิ่ง
จูเชว่เสียสติไปครั้งแล้วครั้งเล่า และลืมว่าตนเองเป็นใคร แต่เพราะความเชื่อของเขา ทำให้เขายังสามารถยืนหยัดต่อไปได้
เขายังคงอยากกลับไปที่แดนซวนเทียน เพื่อตัดสินแพ้ชนะครั้งสุดท้ายกับเหล่าพี่น้องที่ไร้ยางอายเหล่านั้นของเขา
เขาอยากให้พ่อบุญธรรมของเขากลับมามีสุขภาพที่แข็งแรง อยากช่วยพ่อบุญธรรมแก้แค้น และโค่นล้มราชวงศ์ตงหวงในปัจจุบันนี้ด้วย
นอกจากนี้เขายังรับปากซีซีว่าจะช่วยตามหาต้นกำเนิดแห่งแดนภูต ทั้งยังมีเรื่องอีกมากมายที่อยากจะทำ ฉะนั้นเขาจะไม่มีทางยอมปล่อยให้ตนเองต้องมาพ่ายแพ้อยู่ที่นี่อย่างแน่นอน
“ในเมื่อเจ้าไม่มีพรสวรรค์ ข้าก็คงหมดหนทางแล้วเช่นกัน! ดูเหมือนว่าประโยชน์เพียงอย่างเดียวของเจ้าก็คือสายเลือดของเจ้า คงต้องให้เจ้าให้กำเนิดทาย
