าดเดาได้แล้ว เรื่องนี้สำหรับเผ่าจิ้งจอกของพวกเจ้ามันก็มีแต่ประโยชน์ทั้งนั้น เม่ยเอ๋อร์เจ้าจะโกรธมากขนาดนั้นไปทำไมกัน” หลางเตียนที่ความตายกำลังจะใกล้เข้ามาแล้วแต่ก็ยังพยายามรนหาที่ตายอีก
เพียะ!
ฝ่ามือที่มีพลังแห่งภูตได้ตบลงไปบนใบหน้าของหลางเตียน แรงตบนี้ก็ได้ทำให้ใบหน้าของหลางเตียนบวมจนปูดออกมาเล็กน้อย และเขี้ยวหมาป่าของเขาซี่หนึ่งก็ตกลงไปบนพื้น
แม้แต่มู่เฉียนซีเองก็อดที่จะอ้าปากค้างไม่ได้ ฝ่ามือของผู้นำเผ่าฉื้อเม่ยช่างรุนแรงมากจริง ๆ!
สีหน้าของฉื้อเม่ยเต็มไปด้วยความหงุดหงิด ส่วนหลางเตียนก็ถูกตบจนมึนงงไปเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ผู้นำเผ่าฉื้อเม่ย ท่านถามเสร็จหรือยัง หากท่านถามเสร็จแล้ว ข้าจะได้ถามบ้าง”
ฉื้อเม่ยในเวลานี้ว้าวุ่นใจเป็นอย่างยิ่ง ดังนั้นจึงได้มอบโอกาสนี้ให้กับมู่เฉียนซี
ฉึก!
หลังจากนั้นเข็มยาเล่มหนึ่งก็ปักลงไปบนแขนของเขา
“มีสติหน่อย!” นางกล่าว
“อ๊ากกก!” หลังจากนั้นเขาก็กรีดร้องออกมา
ถึงฝ่ามือนั้นของฉื้อเม่ยจะหนักมาก แต่มันก็ไม่ทำให้หลางเตียนเจ็บปวดได้ถึงขนาดนี้
มู่เฉียนซีเพียงแค่เพิ่มความรู้สึกเจ็บปวดของเขาให้มากยิ่งขึ้นชั่วขณะหนึ่ง ดังนั้นเขาในเวลานี้จึงเจ็บปวดจนอยากตายให้รู้แล้
