หลางเตียนแสดงความรักอย่างเต็มเปี่ยม ทว่าคนอย่างจูเชว่จะถูกหลอกจากการแสดงเช่นนี้ได้อย่างไร
เขากล่าวว่า “เจ้ามีรูปร่างหน้าตาที่อัปลักษณ์มาก ไม่เหมาะสมกับท่านแม่ของข้าเลยแม้แต่น้อย!”
ฉื้อเม่ยผงะไปเล็กน้อย อย่างที่รู้กันว่าก่อนหน้านี้เหยียนเอ๋อร์มักจะเรียกนางว่าผู้นำเผ่า และไม่เคยเรียกนางว่าแม่เลยสักครั้งเดียว
แต่กลับคิดไม่ถึงว่าครั้งแรกที่นางได้ยินเขาเรียกคำนี้ออกมา จะเป็นสถานการณ์เช่นนี้ไปเสียได้
“ภูตจิ้งจอกของเผ่าจิ้งจอกอย่างพวกเจ้าล้วนงดงามมาก เผ่าหมาป่าอย่างพวกเราเทียบไปติดอยู่แล้ว! แต่ทว่าผู้ชายจะดีหรือไม่ดีนั้นหน้าตาไม่สำคัญเลย เพียงแค่มีความสามารถ และมีความเป็นลูกผู้ชายมากกว่าถึงจะสำคัญที่สุด” ผู้นำหมาป่ากล่าว
“ท่านผู้นำเผ่าหมาป่ากล่าวถูกต้องแล้ว!”
“ใช่แล้ว! ความจริงแล้วความสามารถต่างหากที่สำคัญที่สุด และเมื่อคิดดูแล้ว ผู้ชายที่แข็งแกร่งอย่างท่านผู้นำเผ่าของเผ่าหมาป่า ไม่มีทางที่จะไม่มีคนชอบแน่นอน”
เมื่อผู้นำเผ่าหมาป่ากล่าว แน่นอนว่าย่อมต้องมีคนคอยสนับสนุนและยกย่องอยู่แล้ว
ทว่าจูเชว่กลับกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “ข้ายังมีของขวัญชิ้นหนึ่งที่จะมอบให้ผู้นำเผ่าหมาป่า หากเจ้าต้องการที่จะแต่งงานแล้วละก็ รับของขว
