สี่กล่าวอย่างเคร่งขรึม
สวบ!
ทันทีที่จูเชว่ออกแรงที่ดาบเล็กน้อย ก็มีรอยแผลปรากฏขึ้นมาบนคอของหูซื่อสี่ ซึ่งมันก็ทำให้เขาเจ็บปวดจนต้องกัดฟันเลยทีเดียว
“คำพูดของเจ้าจะมากเกินไปหน่อยแล้ว!”
“เจ้าจะบังอาจเกินไปแล้วนะ” หูซื่อสี่กล่าวด้วยความโกรธ
ไม่รู้ว่าเจ้าต่ำต้อยของเผ่าจิ้งจอกผู้นี้โผล่ออกมาจากที่ใดกันแน่ คิดไม่ถึงเลยว่าจะกล้าลงมือกับเขาเช่นนี้
“โจมตี! จับพวกเขาทั้งสองคนนี้เอาไว้” ทางด้านของเผ่าหมาป่าเริ่มลงมืออีกครั้ง
ถึงปรมาจารย์หลานจะดูเหมือนคนอ่อนแอ แต่ทันทีที่ลงมือกลับเกินความคาดหมายของทุกคนเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งความสามารถของเขาก็แข็งแกร่งยิ่งกว่าท่านเหมยเจี้ยนเสียอีก
ปัง ปัง ปัง!
คนของเผ่าหมาป่าถูกโจมตีจนลอยออกไปทีละคน และแน่นอนว่านี่เป็นการลงมือที่เหนือความคาดหมายเป็นอย่างยิ่ง
ท่านกลางความตกตลึงของฝูงชน ปรมาจารย์หลานก็จัดการคนของเผ่าหมาป่าไปได้หลายคนอย่างง่ายดาย
ด้วยเหตุนี้คนของเผ่าหมาป่าจึงไม่กล้าลงมือกับเขาอย่างหุนหันพลันแล่นอีกแล้ว คิดไม่ถึงเลยว่าเผ่าจิ้งจอกยังมีคนเช่นนี้อยู่ด้วย
หูซื่อสี่กล่าวว่า “ปรมาจารย์หลาน หากท่านอยู่ฝ่ายเดียวกับข้า ท่านจะได้รับประโยชน์จากข้ามากมายแน่นอน ฉะนั้นหยุดมันเส
