า ข้าควรจะเอาเจ้าไปคืนดีกว่าสินะ เจ้ากลับไปเสียเถอะ!”
“ยังไม่ยอมตอบกลับอีกหรือ?”
ท่ามกลางไม้แกะสลักมากมาย นางก็รับรู้ได้ทันทีว่าเจ้าไม้ชิ้นนี้แตกต่างจากอันอื่น มันสามารถทำให้จิตวิญญาณของนางสั่นไหว และยังสามารถทำให้ใจของนางเต้นได้อีกด้วย ซึ่งมันก็มีเพียงจิ่วเยี่ยเท่านั้นที่ทำให้เกิดความรู้สึกเช่นนี้ได้
ดังนั้นนางไม่มีทางผิดพลาดอย่างแน่นอน!
“ซี!” น้ำเสียงอันคุ้นเคยดังออกมาจากบนไม้แกะสลักชิ้นนี้
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “คราวนี้ก็เปลี่ยนร่างอีกแล้วหรือ?”
“มันเล็กเกินไป”
“ก็จริง แต่อันเล็กขนาดนี้ ข้าสามารถนำมันติดตัวไปด้วยได้! มันน่ารักมากจริง ๆ” มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
“ซีไม่รู้สึกว่ามันน่าเกลียดหรอกหรือ มันไม่เห็นจะเหมือนข้าเลยแม้แต่น้อย” ในน้ำเสียงที่เย็นชาของจิ่วเยี่ยเต็มไปด้วยความไม่พอใจ แต่นี่ก็มีความคล้ายมากที่สุดแล้ว
สิ่งของที่นักหลอมอาวุธอย่างเมี่ยเทียนทำล้วนน่าประทับใจเป็นอย่างมาก ซึ่งก็เหมือนสิ่งของที่มีขนาดเท่าหัวแม่มือชิ้นนี้ เขานี่ช่างเป็นคนที่มีฝีมืออย่างสมบูรณ์จริง ๆ
นางจ้องมองไปยังไม้แกะสลักชิ้นนี้ และดูไม่รู้เลยว่าในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้จิ่วเยี่ยเปลี่ยนไปอย่างไรบ้างแล้ว
มู่