เป้นหลินชื่อจื่ออุ้มท่านกลับมา ผู้คนเห็นทั่วทั้งทาง ต่างชุบซิบกันไปหมด”
“ดีมาก…”
เสียนอวิ๋นยังคงกังวล
“แต่คุณหนู… วิธีนี้จะทําให้หลินซี่อจื่อถอนหมั้นกับคุณหนูใหญ่ได้จริง หรือ? หากไม่สําเร็จ เกียรติคุณหนูจะเสียหายนะเจ้าคะ”
“สําเร็จแน่”
จ้าวเย่อเหรินมั่นใจเต็มเปี่ยม ใช่แล้ว…. การตกน้ําครั้งนี้ มิใช่เพียงเพื่อ กําจัดจ้าวอิง ที่สําคัญยิ่งกว่า… คือเรื่องการแต่งงานกับจวนจงอี้โหว ครั้งก่อน ที่นางผลักจ้าวเย่อหรันตกน้ํา เพราะประมาทเกินไป จึงถูกจ้าวอิงเห็นเข้า และถูกนามาข่มขู่ แต่นางไม่ใช่คนที่จะรอให้ผู้อื่นบีบคั้น
เพียงท่านพ่อท่านแม่เชื่อว่าครั้งนี้เป็นจ้าวอิงผลักนางตกน้ํา ต่อให้จ้าว
อิงเปิดโปงเรื่องเก่า ก็ไม่มีใครเชื่อ ทุกคนจะคิดว่านางใส่ร้ายเพื่อเอาตัวรอด เท่านั้น และที่นางเลือกให้หลินซีหร่านกับจ้าวเข่อหรันเป็นพยาน ก็มีเหตุผล นางรู้ดีว่าเรื่องหมั้นหมายของทั้งสองไม่มีวันเปลี่ยน…. หากปล่อยไว้เช่นนี้ นาง ต้องมองดูหลินซีหร่านแต่งงานกับพี่สาว เรื่องนั้น นางไม่มีวันยอม
เพียงเพราะนางเกิดช้ากว่าหนึ่งเค่อ จึงต้องยกคู่ครองเลิศล้ําให้ผู้อื่น หรือ? ไม่มีทาง นางรู้ว่าหลินซีหร่านว่ายน้ําเป็น เมื่อเห็นนางตกน้ํา ย่อมช่วย แน่ และเมื่อช่วย…. ย่อมต้องมีการสัมผัสเนื้อตัว เพียงเท่านี้ ก็มีเหตุผลพอจะ
ถอนหมั้น
ด้วยความลําเอียงของท่านพ่อกับท่านแม่ที่มีต่อนาง ไม่มีวันปล่อยให้
นางเสียเปรียบ เมื่อถึงเวลา การยกเลิก
