มู่เฉียนซีกล่าวกับพี่น้องทั้งสองคนว่า “คืนนี้ ข้าจะไม่ให้ยาที่ทำให้พวกเจ้านอนหลับ ฉะนั้นพวกเจ้าอาจจะต้องเหนื่อยสักหน่อย! สถานการณ์เช่นนี้ของพวกเจ้าเป็นเพราะสัญชาตญาณทางสายเลือด หากโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นเป็นพ่อที่แท้จริงของพวกเจ้าแล้วละก็ บางทีทั้งหมดนี้อาจจะเกี่ยวข้องกับเขาด้วยก็ได้ พวกเรามาคอยดูกันว่าคืนนี้เขาจะทำอะไรได้หรือไม่?”
“ขอรับ!” พวกเขาพยักหน้ารับ และให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี
ในยามกลางดึก ขณะที่มู่เฉียนซีกำลังพักผ่อนอยู่นั้น โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นก็ได้พาคนแอบเข้ามายังที่พักของมู่เฉียนซีอย่างเงียบ ๆ
เขากล่าวว่า “เหมือนขนาดนั้นน่าจะไม่ผิดพลาดนะ! ใกล้จะเที่ยงคืนแล้ว รออีกเดี๋ยวก็จะได้รู้แล้วว่าเจ้าเด็กเหลือขอทั้งสองคนนั่นใช่ลูกของข้าหรือไม่”
ในตอนที่โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นมาถึง มู่เฉียนซีก็สามารถสัมผัสได้แล้ว
ดวงตาทั้งสองของนางลืมขึ้นพลางกล่าวว่า “มังกรวารี พวกเราไปดูกันเถอะว่าโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นเตรียมจะทำอะไรกันแน่”
“ขอรับ นายท่าน!”
มังกรวารีได้พามู่เฉียนซีไปยังสถานที่ที่อยู่ห่างจากโยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นไม่ไกลมากนัก ซึ่งพวกเขาก็ถูกกั้นออกจากกันด้วยม่านวารี แม้ว่าจะใกล้กันมาก แต่โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นก็ไม่มีทางค้นพบม
