อยากจะมาโทษข้าอย่างนั้นหรือ?”
“นี่มันเป็นเพราะเจ้า!” เขาขบฟันกรอด
“อย่างน้อยเจ้าก็เป็นถึงเจ้าเมือง พูดอะไรก็ให้มันมีเหตุผลหน่อยเถอะ อย่าทำตัวเป็นเด็กไปหน่อยเลย”
โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นแทบจะระเบิดออกมาด้วยความโกรธ แม้ว่าภายนอกของเขาจะเป็นเพียงหนุ่มน้อยคนหนึ่ง แต่ความจริงแล้วอายุของเขาแก่กว่าโยวเยี่ยอวู่ซวงมากนัก คิดไม่ถึงเลยว่านางเด็กแก่นแก้วผู้นี้จะมาบอกว่าเขาทำตัวเป็นเด็กไปได้
“เฮอะ! ข้าไม่เชื่อหรอกว่าหินแร่ที่เจ้าซื้อมาจากชั้นที่สองเหล่านั้นและที่ซื้อมาจากชั้นที่สามก้อนนั้นจะตัดแล้วมีของดีอะไรออกมา ไม่แน่ว่าเจ้าอาจจะขาดทุนจนน่าสังเวชยิ่งกว่าข้าก็เป็นได้” โยวเยี่ยฉื้ออวิ๋นกล่าวอย่างไม่เต็มใจ
“วางใจเถอะ! ข้าไม่มีทางโชคร้ายเหมือนเจ้าแน่นอน!” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
ในเมื่อเงินของหอหมอปีศาจมาถึงแล้ว เช่นนั้นหินแร่เหล่านี้ถือว่าเป็นของมู่เฉียนซีแล้วเช่นกัน
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ผ่าหินเหล่านี้เถอะ! เหลือของชั้นที่สามไว้ผ่าเป็นอันสุดท้าย”
เมื่อเห็นว่ามีหินแร่จำนวนมากมายถูกเข็นมา ทุกคนต่างตะลึงงันด้วยความตกใจ “นี่คงจะเป็นหินแร่คุณภาพสูงของชั้นที่สองอย่างนั้นสินะ! คิดไม่ถึงเลยว่านางจะซื้อมามากมายขนาดนี้ในคราวเดีย
