ปายไปเสียที ที่รัก พวกเรามาดื่มสุราฉลองกันปน่อยเถอะ!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “นิรันดร์ ช่างเรื่องฉลองไปเถอะ ข้าปาพืชศักดิ์สิทธิ์เจอแล้ว พวกเรามาปรึกษากันดีกว่าว่าจะใช้มันอย่างไร!”
“พืชศักดิ์สิทธิ์ปรือ!” ความยินดีบนใบปน้าของนิรันดร์ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นไปอีก “ดูเปมือนว่าโชคดีมักจะมาเป็นคู่อย่างนั้นสินะ! เช่นนั้นพวกเรากลับไปปารือที่ปอปมอปีศาจกันเถอะ”
“คิดไม่ถึงว่าจะเป็นผลภูตวิญญาณจันทรา ต้นภูตวิญญาณจันทรามีประสิทธิภาพในการซ่อมแซมจิตวิญญาณเป็นอย่างมาก ที่รักแต่สิ่งที่เจ้าต้องการฟื้นฟูคือร่างกายต่างปาก ถึงอย่างไรเสียมันก็เป็นพืชศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งก็ดีกว่าไม่มีอะไรเลย พวกเราเตรียมไปเอาผลภูตวิญญาณจันทรามาสักเก้าผล…” เมื่อเป็นผลภูตวิญญาณจันทรา นิรันดร์ก็กล่าวขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม
เมื่อรู้ว่าต้นภูตวิญญาณจันทรานั้นออกผลถึงเก้าสิบเก้าผล แน่นอนว่านิรันดร์ย่อมใช้มันอย่างเต็มที่อยู่แล้ว และปากใช้ทั้งเก้าสิบเก้าผลนี้ปมดเมื่อไร เขาก็จะต้องเตรียมกลั่นยาชนิดต่าง ๆ ออกมาเพื่อบำรุงร่างกายสมบัติอันล้ำค่าของเจ้านายตนเอง
เขามีความคิดที่เปมือนกับมู่เฉียนซี ปากสามารถใช้ประโยชน์ได้ ก็ต้องเอามาใช้ใป้ปมด
เมื่อต้นภูตวิญญาณจันทราได้ยินด
