จิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เขาไม่กล้าโกหกต่อหน้าข้าหรอก แต่บางทีอาจจะซ่อนอะไรบางอย่างไว้ก็ได้ ในเมื่อเขาเลือกที่จะซ่อนความลับบางอย่างเอาไว้ นอกเสียจากว่าจะกลายเป็นศัตรูและเอามีดจ่อคอเขา มิเช่นนั้นเขาไม่มีทางพูดแน่ คอยสังเกตดูความเปลี่ยนแปลงไปก่อนเถอะ!”
จื่อโยวพยักหน้าเล็กน้อย “ตกลง!”
หวงจิ่วเยี่ยพลิกดูภาพวาดแผ่นแล้วแผ่นเล่า และมุมปากของคนที่เดิมทีมีกลิ่นอายเย็นชาอย่างเขาก็ยกโค้งขึ้นเล็กน้อย
เขานึกถึงสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ได้ทำร่วมกับซีหลังจากที่ได้มาเจอกันอีกครั้ง มันย่อมทำให้อารมณ์ของเขาดีมากเป็นพิเศษอยู่แล้ว
หวงจิ่วเยี่ยได้เริ่มคัดลอกภาพวาดเหล่านั้นด้วยตนเอง หลังจากนั้นก็มอบภาพที่เขาคัดลอกเหล่านั้นให้กับจื่อโยวพลางกล่าวว่า “ให้เมี่ยเทียนสร้างมันออกมาให้เร็วที่สุด สร้างแบบนี้ทุกแบบให้ข้าอย่างละชุด”
ส่วนภาพวาดที่มู่เฉียนซีวาดด้วยตนเองเหล่านั้น แน่นอนว่าเขาต้องเก็บรักษาไว้อย่างทะนุถนอมอยู่แล้ว!
จื่อโยวเบิกตากว้างพลางกล่าวว่า “เยี่ย นี่เจ้าเอาจริงหรือ! เจ้ารู้หรือไม่ว่ากว่าจะสร้างวัสดุที่ใช้ปกปิดสวรรค์ออกมาได้นั้นยากมากเพียงใด เจ้ารู้หรือไม่ว่าการจัดการทุกรายละเอียดมันยากมากแค่ไหน เจ้าไม่เ