พียงแต่ขอให้ทำให้เร็ว ยังต้องการมากมายขนาดนี้อีก ข้าคิดว่าเมี่ยเทียนจะต้องร้องไห้เป็นแน่!”
หวงจิ่วเยี่ยกล่าวอย่างเอาแต่ใจว่า “นี่คือคำสั่งของข้า ในเมื่อเขาสัญญาแล้วว่าจะทำงานให้ข้า เช่นนั้นไม่ว่าจะนานแค่ไหนก็ต้องทำ แต่ข้ารอนานเกินไปไม่ได้หรอกนะ”
จื่อโยวกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “ใช่ ๆ ๆ ๆ! เจ้าป่วยเป็นโรคไข้ใจที่ไม่มียาไหนรักษาได้ หากช้าไปกว่านี้ คาดว่าพิษน่าจะแทรกซึมเข้าไปในกระดูกของเจ้า ซึ่งอาจตายได้หากรักษาไม่ทัน! ฉะนั้นข้าจะรีบไปเร่งเจ้าหมอนั่นให้เดี๋ยวนี้แหละ!”
จื่อโยวรีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นก็ไปแจ้งภารกิจนั้นให้เมี่ยเทียนได้รับรู้
เขากล่าวอย่างโกรธเคืองว่า “อะไรนะ อ๋องจิ่วเยี่ยเขาคิดว่าข้าสร้างของเล่นอย่างนั้นหรือ คิดว่าข้าสร้างเศษเหล็กขึ้นมาหรืออย่างไรกัน ไม่คิดเลยว่าเขาจะให้ข้าสร้างออกมาในเวลาเพียงไม่กี่วันเช่นนี้ คิดว่าข้าเป็นเทพผู้สร้างโลกหรืออย่างไร! ข้าจะทำได้อย่างไรล่ะ ทำลายผลงานชิ้นเอกของข้าเร็วขนาดนั้นยังไม่พอ ยังเสนอข้อเรียกร้องที่มากเกินไปเช่นนี้ออกมาอีก”
เมื่อเห็นว่าเมี่ยเทียนกำลังระเบิดด้วยความโกรธ จื่อโยวก็กล่าวขึ้นมาว่า “เฮ้อ! คนที่อยู่เป็นโสดมานับพันปี
