อย่างเจ้าไม่มีทางเข้าใจความเจ็บปวดของคนที่ไม่สามารถเจอผู้หญิงของตนเองได้หรอกน่า! และที่เจ็บปวดที่สุดคงเป็นตรงนั้นของเยี่ยของพวกเราแน่นอน ฉะนั้นเลยร้อนใจเกินไปหน่อย! อย่างไรเสียมันก็เป็นคำสั่งของเขา แม้ว่าเจ้าจะทำไม่ได้ก็ต้องพยายามทำให้ได้ เมื่อถึงเวลานั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่ขอร้องเจ้าก็แล้วกัน!”
“อย่างที่เจ้ารู้ หากว่าเยี่ยเลือดเย็นขึ้นมา มันจะน่ากลัวมากเพียงใด!” จื่อโยวกล่าวเตือน
และดูเหมือนว่าเมี่ยเทียนจะนึกถึงประสบการณ์ที่เลวร้ายบางอย่างขึ้นมาได้ ซึ่งมันก็ทำให้ตัวของเขาสั่นเทาขึ้นมาทันที
ในตอนที่เขาได้พบกับอ๋องจิ่วเยี่ยผู้นี้เป็นครั้งแรก เขาต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสจริง ๆ!
จื่อโยวกล่าวว่า “นี่คือรูปลักษณ์ภายนอกที่เยี่ยร้องขอมา ข้าต้องบอกตรง ๆ ว่าแบบก่อนหน้านั้นมันน่าเกลียดมากเกินไปจริง ๆ นั่นแหละ!”
“พูดจาไร้สาระน่า! ของข้าเรียกว่าน่าเกลียดอย่างนั้นหรือ มันออกจะมีศิลปะและสร้างสรรค์ขนาดนั้น ดังนั้น…นี่…นี่…” ยังไม่ทันที่เมี่ยเทียนจะยกย่องชุดเกาะสีดำสนิทที่แปลกประหลาดนั่นของเขาจบ เขาก็ได้เห็นภาพร่างของชุดที่ยอดเยี่ยมเหล่านั้นบนภาพวาด ซึ่งเขาก็เกือบที่จะเอาหน้าไปติดอยู่บนกระดาษเลยทีเดียว
“
