ขาก็ทำได้เพียงตะโกนร้องขอความช่วยเหลือเท่านั้น “ฝ่าบาทอวู่ซวง พวกเราผิดไปแล้ว! ได้โปรดช่วยพวกเราด้วย ขอเพียงท่านช่วยเหลือพวกเรา จากนี้ไปพวกข้าจะภักดีต่อท่าน ฝ่าบาทอวู่ซวง!”
มู่อวู่ซวงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “แม้แต่เจ้านายที่ติดตามมาหลายร้อยปีพวกเจ้ายังสามารถทรยศได้เลย เหตุใดข้าต้องเชื่อพวกเจ้าด้วยล่ะ บังอาจมาวางแผนร้ายใส่ข้ามู่อวู่ซวง รับผลกรรมที่ตนเองก่อเอาไว้คือจุดจบของพวกเจ้าแล้ว”
ปังง!
หลังจากที่พวกของมู่เฉียนซีออกไปแล้ว ประตูก็ถูกปิดสนิทลงอีกครั้ง
หัวใจของพวกเขาหล่นฮวบไปทันที มันจบสิ้นแล้ว!
“อ๊ากกกก!” ทันใดนั้นก็มีเสียงร้องโหยหวนดังออกมา และหลังจากที่พวกของมู่เฉียนซีเดินไปไกลแล้ว พวกเขาก็หายไปอย่างสมบูรณ์
“เมืองเสีย!” เมืองเสียเป็นหนึ่งในเมืองหลักทั้งสิบแปด ซึ่งมันก็ได้ถูกมู่เฉียนซีจดจำเอาไว้แล้ว
คนที่มีรากฐานตื้นเขินเหล่านั้นบังอาจมารังแกอาเล็กที่เพิ่งกลับมาแดนวิญญาณได้ไม่นาน ฉะนั้นนางจะต้องไปคิดบัญชีเจ้าพวกนั้นกับอาเล็กแน่นอน
พวกของมู่เฉียนซียังคงค้นหามรดกสืบทอดในเขตลึกลับของแดนวิญญาณแห่งนี้ต่อไป ในที่สุดพวกเขาก็เจอสถานที่ที่ใหญ่โตมโหฬาร ซึ่งสถานที่แห่งนั้นก็คือห้องโถงที่มืดสนิทแ
