พิษของพวกเขาไร้ผล แต่มันทำให้พวกเขากลายเป็นอาหารอันโอชะในสายตา าอสรพิษเหล่านั้นต่างหากล่ะ
อสรพิษเหล่านั้นล้วนถูกคนของเมืองเสียเหล่านี้ดึงดูดไปจนหมด และไม่มีเหลือล้อมโจมตีมู่อวู่ซวงเลยแม้แต่ตัวเดียว
มู่เฉียนซีเดินไปตรงหน้าของเขา หลังจากที่มองเขาแล้วจึงกล่าวว่า “อื้ม! อาเล็กไม่ได้รับบาดเจ็บ”
“พวกเราลองไปดูกันดีกว่าว่าสามารถใช้ศิลาสืบทอดนั้นได้หรือไม่? อย่างน้อยพวกเราก็มาถึงที่นี่แล้ว” มู่เฉียนซีกล่าว
“ตกลง!”
ที่แท้ศิลาสืบทอดอันนี้ก็ถูกทำลายไปแล้ว มิแปลกใจเลยที่พวกเขาไม่ใช้ผงยาเลี่ยงอสรพิษเพื่อรับมรดกสืบทอดนี้ แต่กลับใช้มันเพื่อทำลายอาเล็กแทน
“เช่นนั้น พวกเราไปกันเถอะ!”
ในตอนที่พวกของมู่เฉียนซีกำลังจะออกไปจากห้องโถงใหญ่แห่งนี้ กุ่ยเสี้ยวและเหล่าลูกน้องของเขาที่โดนพิษที่ร้ายแรงของอสรพิษในเวลานี้ก็พยายามมุ่งหน้าไปที่ประตูอย่างสุดชีวิตเช ช่นกัน
พวกเขาไม่อยากตาย พวกเขาต้องการที่จะหนีออกไปให้ได้
แต่เนื่องจากว่าพวกเขาถูกกลุ่มอสรพิษล้อมโจมตี ดังนั้นการไปที่ประตูจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย สุดท้ายแล้วมู่เฉียนซีก็ไปถึงประตูก่อนพวกเขาก้าวหนึ่ง และถึงแม้ว่าประตูจะเปิดอยู่แต่พ พวกเขากลับไม่สามารถออกไปได้
และตอนนี้พวกเ
