าง
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นมาว่า “นิรันดร์ ส่งพวกเขาไปที่นั่นซะ! ในเมื่อพวกเขาเป็นคนปล่อยอสรพิษเหล่านั้นออกมา เช่นนั้นก็ให้พวกเขาไปเป็นอาหารของพวกมันก็แล้วกัน!”
“ขอรับ! นายท่านของข้า!” นิรันดร์แสยะยิ้มอย่างชั่วร้ายกับมู่เฉียนซี หลังจากนั้นทันทีที่โบกมือ เขาก็ได้ใช้สายลมควบคุมคนเหล่านั้น และโยนพวกเขาไปยังสถานที่ที่มีอสรพิษรวมตัวกันมา ากที่สุด
ในตอนที่พวกเขาถูกโยนออกไป พวกเขาก็ได้แต่ปลอบใจตนเองอยู่ในใจ
อย่างไรเสียบนร่างกายของพวกเขาก็มีผงยาเลี่ยงอสรพิษอยู่ และผงยาที่แม่สาวน้อยผู้นั้นหยิบออกมาก็ไม่แน่ว่าจะสามารถทำให้ผงยาเลี่ยงอสรพิษของพวกเขาไร้ผลได้ มันต้องเป็นไปไม่ได้ แน่นอนอยู่แล้ว!
แต่ทว่าในตอนที่พวกเขากำลังลอยเข้าไป อสรพิษเหล่านั้นก็สัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดที่รุนแรงบนร่างกายของพวกเขา และพวกมันก็กระโจนเข้าใส่พวกเขาราวกับสายน้ำก็มิปาน
“อ๊ากกก!” ทันใดนั้นก็มีเสียงกรีดร้องดังออกมา พวกเขาหวาดกลัวเป็นอย่างยิ่ง อีกทั้งยังไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ และสุดท้ายพวกเขาก็ถูกอสรพิษเหล่านั้นกัดในที่สุด
“อ๊ากกก อ๊ากกกก!”
พวกเขาคิดในแง่ดีเกินไปแล้ว ผงยาที่มู่เฉียนซีใส่ให้พวกเขาไม่ได้ให้ผลลัพธ์ง่าย ๆ อย่างการทำให้ผงยาเลี่ยงอสร
