นิรันดร์ได้พามู่เฉียนซีเดินเข้าไปหาห้องพักของนางในเมืองหนามโลหิต จากนั้นก็เริ่มต่อชีวิตของนางด้วยพืชกลายพันธุ์
เนื่องจากว่าสวรรค์ไม่ได้ก่อปัญหา! จึงทำให้ทั้งหมดผ่านไปได้อย่างราบรื่น
ไม่ง่ายเลยกว่าจื่อโยวจะช่วยจิ่วเยี่ยกลับมาได้ เขากล่าวพึมพำว่า “โชคดีที่คนงามมีของดีมากมาย มิเช่นนั้นหากเจ้าได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นนี้ ทั่วทั้งแดนนรกก็คงไม่มีผู้ใดสามารถรักษาเจ้าได้เป็นแน่”
“อ้อ! มีอยู่อีกคนหนึ่ง หม้อวิญญาณนิรันดร์ แต่ตอนนี้แค่เขาไม่ฆ่าเจ้าก็ถือว่าดีมากแล้ว”
หลังจากที่ผ่านไปสามวัน เมื่อสถานการณ์ของจิ่วเยี่ยดีขึ้นบ้างแล้ว เขาก็กล่าวถามว่า “พวกเขาพาซีไปอยู่ที่ไหนอย่างนั้นหรือ?”
จื่อโยวกล่าวว่า “ตอนนี้คนงามอยู่ที่เมืองหนามโลหิต หม้อวิญญาณนิรันดร์กำลังใช้ดอกของบัวศักดิ์สิทธิ์เงินม่วงต่อชีวิตให้กับคนงามอยู่ ส่วนคนอื่น ๆ ก็ทำหน้าที่คุ้มกัน จึงยากที่จะสอบถามเกี่ยวกับสถานการณ์จริงได้ แต่คนงามต้องไม่เป็นไรแน่นอน”
ความคิดถึงที่ไม่อาจควบคุมได้ ทำให้เขาอยากจะไปหานางที่เมืองหนามโลหิตทันที
แต่ทันทีที่คิดไปถึงตอนที่เขาเข้าใกล้นาง สถานการณ์ของซีก็กลายเป็นย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิม ซึ่งเขาก็ไม่อาจทำอะไรได้เลย
