ที่เมืองหนามโลหิตในเวลานี้ นิรันดร์ได้อุ้มมู่เฉียนซีเดินออกมา จากนั้นอาถิงก็ถามขึ้นมาว่า “นางเป็นอย่างไรบ้าง?”
นิรันดร์ส่ายศีรษะพลางกล่าวว่า “มันยังไม่พอ! ไอ้สารเลวนั่นลงมือได้โหดเหี้ยมมาก สุ่ยจิงอิ๋ง ส่งพวกเราไปที่ตำหนักเทพแห่งชีวิต ไปยังสถานที่ที่มีไม้เทพแห่งชีวิตอยู่”
สุ่ยจิงอิ๋งพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ตกลง!”
ก่อนจากไป มังกรวารีได้เตรียมการเรื่องเมืองหนามโลหิตเรียบร้อยแล้ว
ในฐานะพ่อบ้านผู้มากความสามารถของเจ้านาย แม้ว่าภายในใจจะเป็นห่วงเจ้านาย แต่เขาก็ต้องจัดการงานของเจ้านายอย่างเหมาะสมเช่นกัน
ฝูเซิงถูกทิ้งให้อยู่ดูแลเมืองหนามโลหิตแห่งนี้ และเขาก็ได้แต่เฝ้ามองดูแผ่นหลังของพวกเขาหายไป จากนั้นก็กล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “เจ้านายตัวน้อย ผู้ผูกพันธสัญญาของเจ้าแต่ละคนล้วนแข็งแกร่งถึงเพียงนั้น ข้าจึงเชื่อว่าเจ้าจะต้องไม่เป็นอะไรอย่างแน่นอน! ข้าและเมืองหนามโลหิตของพวกเรา จะรอเจ้าที่ฟื้นตัวแล้วกลับมาอีกครั้ง”
และในตอนนี้จื่อโยวก็ได้มารายงายสถานการณ์ “เยี่ย พวกเขาพาคนงามไปที่ตำหนักเทพแห่งชีวิตแล้ว”
