ยู่ที่ด้านข้างของนาง และเมื่อมองข้ามไป ก็ได้เห็นหนุ่มน้อยที่สมบูรณ์แบบราวกับภูติวิญญาณก็มิปานอีกด้วย
สุ่ยจิงอิ๋ง อาถิง!
ส่วนนิรันดร์ที่คาบหญ้าเอาไว้ในปากก็นอนอยู่อีกด้านหนึ่ง ซึ่งมังกรวารีก็อยู่ใกล้กับเขามาก ราวกับว่ายังคงระวังเขาแม้ว่าเขาจะหลับไปแล้วก็ตาม
เมื่อนางลุกขึ้นนั่ง ก็เห็นอ้านที่สวมชุดสีดำสนิทหลับตาพลางเอนกายพิงอยู่กับต้นไม้ต้นนี้ นอกจากนี้นางยังสัมผัสได้ถึงสีแดงอันงดงามที่อยู่บนไม้เทพแห่งชีวิตอีกด้วย และที่นั่นก็มีพิฆาตวิญญาณที่กำลังหลับตาสนิทพิงอยู่นั่นเอง
นอกจากนี้ก็ยังมีมังกรเพลิงตัวหนึ่งกำลังนอนกรนอยู่บนตักของเขาอีกด้วย!
มู่เฉียนซีกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบาว่า “สุ่ยจิงอิ๋ง อาถิง นิรันดร์ มังกรวารี อ้าน พิฆาตวิญญาณ พวกเจ้าทุกคนตื่นขึ้นมาแล้วสินะ”
พวกเขาตื่นขึ้นมาในเวลาเดียวกัน ซึ่งตอนนี้มู่เฉียนซีก็รู้สึกเหมือนกับว่าตนเองได้ลืมอะไรบางอย่างไป?
เหตุใดนางถึงได้มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่?
.
