าดนั้นของมู่เฉียนซี เขาก็รู้สึกราวกับว่าหัวใจของเขาถูกมีดกรีดก็มิปาน
ทันใดนั้นลำแสงสีเขียวอ่อนก็ปรากฏขึ้น และศาลาสีเขียวหลังหนึ่งก็ลอยอยู่กลางอากาศ มังกรวารีกล่าวว่า “อาถิง เจ้าตื่นแล้วหรือ เร็วเข้า!”
“เจ้าผู้หญิงโง่นี่!” อาถิงอยากจะตำหนิมู่เฉียนซีอย่างรุนแรง แต่เขาก็ค้นพบว่านางไม่ได้ยินเสียงใด ๆ ทั้งสิ้น นอกจากนี้ด้วยสภาพที่น่าสังเวชของนาง ทำให้อาถิงเองก็อดใจที่จะไม่ตำหนินางไม่ได้เช่นกัน
“ย้อนกาลเวลา!”
เวลาที่อยู่รอบตัวของมู่เฉียนซีถูกเปลี่ยนแปลงไป ซึ่งมันก็กลับคืนสู่สภาพเดิมเหมือนก่อนหน้านี้ที่นางยังไม่เป็นอะไร
แต่ทว่ามันก็เพียงชั่วครู่เท่านั้น เพราะพลังของอาถิงถูกทำลายในชั่วพริบตา จึงทำให้พลังแห่งกาลเวลาไร้ประโยชน์อย่างสิ้นเชิง และมันก็กลับคืนสู่ช่วงเวลาก่อนหน้านี้อีกครั้ง
“ให้ตายเถอะ! ตั้งใจต่อต้านข้าอย่างนั้นหรือ?” อาถิงกล่าวอย่างเดือดดาล
เขาดึงพลังของตนเองออกมา และเตรียมที่จะทดลองมันอีกครั้ง
นิรันดร์กล่าวว่า “อาถิง ทำให้เวลาของที่รักหยุดลงก่อน ทำเช่นนี้อย่างน้อยนางก็จะได้ไม่ต้องเจ็บปวดอีก ข้าจะรีบกลั่นยาลูกกลอนออกมาเดี๋ยวนี้”
อาถิงในเวลานี้ก็ไม่ได้ฝืนทำให้เวลาย้อนกลับไปอีกแล้ว เพราะการกลับไปกลับ
