วขึ้น ใบหน้าที่สิ่งมีชีวิตทั้งหลายต่างหลงใหลในเวลานี้ได้เปลี่ยนเป็นเย็นชาขึ้นมาทันที
“หวงจิ่วเยี่ย หากคืนที่รักให้แล้วเจ้าจะทำอะไรได้อย่างนั้นหรือ? ที่รักยิ่งเข้าใกล้เจ้า นางก็ยิ่งเจ็บปวด ทางที่ดีเจ้าถอยออกไปให้ห่างนางหน่อยจะดีกว่า”
และมังกรวารีก็พามู่เฉียนซีถอยออกไปนอกพระราชวังทันที!
ทันใดนั้นเปลวเพลิงอันน่าสะพรึงกลัวก็ปรากฏขึ้น และชายหนุ่มที่ดูหล่อเหลาอย่างชั่วร้ายก็เดินออกมาจากกลางเปลวเพลิงนั้น
ในมือของเขาถือกระบี่ยาวกระหายเลือดเล่มหนึ่งเอาไว้ และดวงตาสีแดงเลือดคู่นั้นก็เต็มไปด้วยเจตนาฆ่าอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งอีกด้วย
“หวงจิ่วเยี่ย เจ้าตายซะเถอะ!”
ฆ่าเขา ฆ่าเขาซะ! จิตวิญญาณของข้ากำลังร่ําร้องออกมา
ตูมมมม!
ทันใดนั้นพระราชวังของอ๋องจิ่วเยี่ยก็ตกอยู่ท่ามกลางทะเลเพลิง เมื่อเห็นเจ้านายของตนเองมีสภาพเข่นนั้น นี่จึงเป็นครั้งแรกที่พิฆาตวิญญาณต้องการจะฆ่าคนผู้นี้ถึงขนาดนี้
จิ่วเยี่ยหลบหลีกการโจมตีของพิฆาตวิญญาณ และไม่สนใจการคุกคามนี้ของพิฆาตวิญญาณเลยแม้แต่น้อย เขาจ้องมองไปทางมู่เฉียนซี พลางกล่าวว่า “คืนซีมาให้ข้า!”
ตูมม โครมมม!
นิรันดร์สังเวยร่างจริงของตนเอง และเริ่มกลั่นยาทันที เมื่อเขาเห็นใบหน้าที่ไร้เลือดฝ
