จิ่วเยี่ยตื่นตระหนกเป็นอย่างมาก ไม่ได้มีเพียงร่างกายของซีที่ถูกทำลายอย่างรุนแรงมากเท่านั้น แม้แต่จิตวิญญาณของนางก็อ่อนแอมากเช่นกัน
เมื่อไม่มีทางเลือก สิ่งเดียวที่เขาสามารถทำได้ น่าจะเป็นการทำให้โลกนี้ถูกฝังไปพร้อมกับซีเท่านั้น
ทันใดนั้นลำแสงสีฟ้าก็ปรากฏขึ้น และมันก็ได้พัดมู่เฉียนซีออกไปจากอ้อมกอดของจิ่วเยี่ยราวกับน้ำที่ไหลผ่านก็มิปาน
เมื่อคนที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาหายไป มันก็ทำให้จิ่วเนี่ยเปลี่ยนเป็นน่าสะพรึงกลัวมากยิ่งขึ้นไปอีก
ทันใดนั้นชายในชุดสีฟ้าที่ดูนิ่งสงบและหล่อเหลาคนหนึ่งก็ได้อุ้มมู่เฉียนซีเอาไว้ และยืนอยู่เบื้องหน้าของจิ่วเยี่ย
เขามองคนในอ้อมแขนอย่างเจ็บปวด จากนั้นก็มองจิ่วเยี่ยด้วยดวงตาที่มืดมน เขากล่าวด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำว่า “ที่แท้ คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะเป็น…”
“มังกรวารี คือซีมาให้ข้า!” จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
มังกรวารีกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “ข้าไม่สามารถคืนเจ้านายให้เจ้าได้”
“เจ้ารนหาที่ตายนัก!” พลังของจิ่วเยี่ยในเวลานี้อยู่ในสภาพที่สูญเสียการควบคุม ซึ่งมันก็เป็นอันตรายยิ่งนัก
สายลมได้ก่อตัวเป็นกำแพงเพื่อขวางกั้นอยู่เบื้องหน้าของมังกรวารี จากนั้นร่างที่สง่างามร่างหนึ่งก็ปรากฏตั
