ทำได้เพียงแค่ปล่อยไปตามโชคชะตาเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ”
“ไม่! อู๋หยา เจ้าจะต้องช่วยข้าให้ได้ ต้องทำได้แน่!” เขากล่าวพลางคว้าตัวของอู๋หยาเอาไว้
ยิ่งเขาพยายามไขว่คว้าเอาไว้อย่างสุดชีวิตเท่าไร มันก็ยิ่งจะหลุดลอยออกไปจากปลายนิ้วของเขามากขึ้นเท่านั้น อู๋หยาอยากที่จะบอกเหตุผลกับเขา แต่คาดว่าเขาคงไม่มีทางเข้าใจแน่นอน
อู๋หยาพยักหน้าเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “ตกลง!”
คำสัญญาของอู๋หยา ทำให้เทพจักรพรรดิถอนหายใจอย่างโล่งอก
