กับข้าน่าจะราบรื นมากกว่านะ”
เขาถูกขังอยู่ในห้องขังมาโดยตลอด จึงไม่มีโอกาสทำความเข้าใจลักษณะพื้นภูมิของที่นี่ ดังนั้นเขาจึงกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เช่นนั้นก็นำทางเถอะ! และทางที่ดีเจ้าก็อย่าคิดจะโกหกข้าเ เชียวล่ะ”
“จะหลอกใครก็ได้แต่ข้าไม่มีทางหลอกเจ้าหรอก เจ้าวางใจเถอะ!” ในที่สุดจิ่วเยี่ยน้อยก็เชื่อใจนางขึ้นมาบ้างแล้ว และบนใบหน้าของมู่เฉียนซีก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
และเป็นไปตามที่คาดไว้ เส้นทางที่มู่เฉียนซีเลือกนั้น มีคนน้อย แต่มีตรอกซอกซอยมากมาย ซึ่งมันก็ได้ทำให้พวกเขายากที่จะไล่ตามได้
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ!
แม้ว่าจะพบเจอคนที่คอยขวางทางอยู่บ้าง แค่ความสามารถถือได้ว่าธรรมดาทั่วไป ดังนั้นฝูเซิงจึงสามารถฆ่าพวกเขาและเปิดเส้นทางได้ภายในพริบตาเดียว
พวกเขาตรงออกไปนอกเมือง เมืองลำดับที่หนึ่งถือว่าเป็นอาณาเขตหลักของผู้คุมปีศาจแห่งความมืด หากต้องการที่จะซ่อนตัวแล้วละก็ การออกไปจากเมืองลำดับที่หนึ่งน่าจะสามารถซ่อนตัวได้ง่ ายดายกว่ามาก
แต่การคิดที่จะออกไปก็ไม่ใช่เรื่องที่ง่ายดายขนาดนั้นเช่นกัน ประตูใหญ่ของเมืองลำดับที่หนึ่งถูกปิดลงแล้ว และเมื่อถึงประตูเมืองพวกของมู่เฉียนซีก็ถูกสกัดกั้นเอาไว้
ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดไล่ตามมาอ
