ึ่งได้มาขวางหน้าของเขาเอาไว้ นางกล่าวว่า “รีบหนีไปเร็วเข้า! เร รื่องหลังจากนี้ไว้เป็นหน้าที่ของข้าเอง”
ตูมมม!
การโจมตีที่แข็งแกร่งของระดับอ๋องเพียงพอที่จะทำลายมู่เฉียนซีได้ และในที่สุดสีหน้าที่เคยนิ่งสงบของจิ่วเยี่ยน้อยก็เริ่มสั่นไหวขึ้นมาแล้ว
คนที่เขาคิดว่ากำลังวางแผนร้ายบางอย่างอยู่กลับเสี่ยงชีวิตของตนเองเพื่อป้องกันการโจมตีให้กับเขา และถึงแม้ว่าจะรู้ว่าเขาไม่มีทางตาย นางก็ยังจะทำเช่นนี้อยู่ดี
ทันใดนั้นลำแสงสีฟ้าอ่อนก็ได้สกัดกั้นการโจมตีนี้เอาไว้ และได้สะท้อนกลับไปอย่างรวดเร็ว ซึ่งมันก็ทำให้ใบหน้าผู้คุมปีศาจแห่งความมืดเปลี่ยนสีไปอย่างมาก
“เป็นไปได้อย่างไรกัน?”
ตูมมม โครมมม!
มีเสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่ว ภายใต้พลังแห่งการทำลายล้างนี้ ได้ทำให้กำแพงเมืองไม่มั่นคงอีกต่อไป
“เจ้า เหตุใดถึงยังไม่ไปอีก?” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างประหลาดใจเล็กน้อย
ร่างเงาสีดำสว่างวาบขึ้นมา และพุ่งทะยานออกไปทันที เนื่องจากผู้คุมปีศาจแห่งความมืดโจมตีอีกครั้ง มู่เฉียนซีจึงกล่าวด้วยความโกรธเคืองว่า “หวงจิ่วเยี่ย เจ้าโง่หรือไง?”
บนใบหน้าที่งดงามอย่างสมบูรณ์แบบนั้นเผยท่าทางที่แน่วแน่ออกมา เขาเอ่ยปากว่า “ข้าไม่อยากติดหนี้บุญคุณเจ้า”
“ข้ามีมห
