มมืดเสีย แต่ทว่าตอนนี้นางถูกกำแพงของมิติขวางเอาไว้ จนไม่สาม มารถทำอะไรได้เลย
“ซีเอ๋อร์ ยิ่งเจ้าใจร้อน เจ้ายิ่งไม่สามารถควบคุมพลังแห่งกาลเวลานี้ได้ เจ้าต้องสงบสติลง…” สุ่ยจิงอิ๋งกล่าวอย่างอ่อนโยน
“ก็ข้าสงบสติไม่ได้นี่นา! สุ่ยจิงอิ๋ง!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงที่แหบพร่า
ฝูเซิงเองก็ทำได้เพียงแค่มองอย่างร้อนใจ จิตใจของผู้คุมปีศาจแห่งความมืดนั่นบิดเบี้ยวเกินมนุษย์มนามากเกินไปแล้ว
เจ้าเด็กตัวเล็กแค่นั้นแต่กลับต้องถูกทรมานทุกวิถีทาง และการทรมานเช่นนี้แม้ว่าจะเป็นเทพเอง ก็ไม่อาจทนรับได้เช่นกัน!
“บัดซบเอ้ย! แย่แล้ว!” ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดรู้สึกว่าตนเองลงมือโหดเหี้ยมเกินไปหน่อย และกลิ่นอายของเด็กน้อยที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้ก็เริ่มอ่อนแอมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว ส่วนจิตวิญญาณ ณเองก็เช่นกัน…
มู่เฉียนซีเองผงะไปครู่หนึ่ง นางเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ เป็นไปได้อย่างไร?
จิ่วเยี่ยสามารถหนีออกไปได้อย่างปลอดภัย แล้วเขาจะตายอยู่ที่นี่ได้อย่างไรกัน?
เป็นเพราะการปรากฏตัวของนางทำให้อดีตมีการเปลี่ยนแปลง และทำให้เกิดปรากฏการณ์ผีเสื้อกระพือปีกขึ้น ดังนั้นมันถึงได้เกิดอุบบัติเหตุเช่นนี้ขึ้นอย่างนั้นหรือ?
มู่เฉียนซีรู้สึกหนามสั่นไปทั้งตัว ผู
