่าอย่างไรข้าต้องทำให้ได้” พลังแห่งกาลเวลานี้ทั้งแข็งแกร่งและแปลกใหม่ หากไม่มีคำชี้แนะของอาถิง มู่เฉียนซีก็ทำได้เพียงอาศัยใช้พลังไปตามสัญชาตญาณของตนเอง เท่านั้น
ปังง!
ลำแสงสีเขียวปะทะเข้ากับกำแพงนั้น ซึ่งมันสามารถสร้างแรงกระเพื่อมได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น
พลังแห่งกาลเวลาที่เพิ่งจะถูกปลุกขึ้นมานี้ ช่างอ่อนแอเหลือเกิน
เพี๊ยะ!
เสียงเฆี่ยนตีที่ดังอย่างต่อเนื่องได้รบกวนจิตใจของมู่เฉียนซีเป็นอย่างมาก แส้ชนิดพิเศษถูกฟาดลงไปแส้แล้วแส้เล่า ซึ่งมันก็ได้ทำให้เกิดบาดแผลมากมายเลยทีเดียว
“ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย ท่านไม่รู้ว่าจะขอความเมตตาอย่างไรอย่างนั้นหรือ?” ผู้คุมปีศาจแห่งความมืดจ้องมองไปยังเด็กน้อยที่อยู่ตรงหน้า
ดวงตาสีฟ้าเย็นยะเยือกคู่นั้นจ้องมองมาที่เขา สายตานั้นเหมือนมองมดปลวกเช่นเคย อีกทั้งยังมองผู้คุมปีศาจแห่งความมืดราวกับมองสิ่งที่ต่ำต้อยก็มิปาน
หนามแหลมกรีดที่ใต้คางของเขา จนมีเลือดสด ๆ หยดลงมา “ฝ่าบาทจิ่วเยี่ย ใบหน้าของท่านเรียกได้ว่าเป็นสมบัติของเผ่าเทพ ท่านว่าหากตอนนี้ข้าทำลายมันละก็…”
ตั้งแต่เริ่มต้นจนจบ เด็กน้อยที่อยู่ตรงหน้าผู้นี้ไม่กระพริบตาเลยสักครั้ง
ใบหน้าที่งดงามละเอียดอ่อนนั้นเต็มไปด้วยบาดแผล ซึ่งทุกวิธี
