มารวมตัวกันที่นี่ และเพราะความหวาดกลัวที่มีต่อผู้คุม แน่นอนว่ามันทำให้พวกเขายอมจำนนและทำตามคำสั่ง ของผู้คุมจนกลายเป็นความเคยชิน ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าที่จะปฏิเสธคำสั่งของผู้คุมอยู่แล้ว
หลังจากมากันครบจนไม่ตกหล่นเลยแม้แต่คนเดียว ผู้คุมที่อยู่เบื้องหน้าของพวกเขาในเวลานี้ ก็ได้โยนขวดยาจำนวนนับไม่ถ้วนออกมา และยาน้ำเหล่านั้นก็ตกลงมาราวกับห่าฝนก็มิปาน
พวกเขารู้สึกว่ายาเหล่านี้แปลกประหลาดมาก และในตอนที่พวกเขากำลังจะหลีกเลี่ยง ผู้คุมกลับออกคำสั่งว่า “พวกเจ้าลองหลบมันดูสิ?”
เนื่องจากใช้ชีวิตอยู่ภายใต้การข่มขู่ของผู้คุมมาเป็นเวลานาน ร่างกายของคนเหล่านี้จึงแข็งทื่อและไม่กล้าขยับเขยื่อนเลยแม้แต่น้อย และทำได้เพียงรับยาที่เป็นเหมือนน้ำฝนที่ตกลงมา าบนร่างกายของพวกเขาเท่านั้น ซึ่งตอนนี้พวกเขาก็เริ่มรู้สึกวิงเวียนขึ้นมาแล้ว
ตึง ตึง ตึง!
หลังจากที่ล้มลงไปทีละคน พวกเขาก็รู้สึกเสียใจเล็กน้อย หากรู้ว่าเป็นเช่นนี้ หากรู้แต่แรก พวกเขาควรที่จะต่อต้าน บางทีพวกเขาอาจจะไม่ต้องมาตายเช่นนี้ก็ได้!
ตอนนี้ พวกเขาจะต้องตายไปทั้งอย่างนี้งั้นหรือ?
เมื่อรู้สึกว่าความตายกำลังมาเยือน ในที่สุดภายในใจของพวกเขาก็มีความรู้สึกต่อต้านขึ้นมาเล
