ึ่งเช่นกัน
“โอ้! ไม่มีทางให้แน่นอนสินะ! เช่นนั้นเจ้าก็รอดูได้เลย!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างใจเย็น
ในเวลานี้คนที่หลับไหลอยู่เหล่านั้น ดูเหมือนว่าจะสามารถเดินออกมาจากฝันร้ายได้แล้ว
ทันใดนั้นก็มีรอยยิ้มที่ดูจริงใจมากที่สุดปรากฏขึ้นมาบนใบหน้าของพวกเขา ซึ่งรอยยิ้มเช่นนี้ก็แตกต่างจากรอยยิ้มที่ถูกบีบบังคับอย่างสิ้นเชิง
ผู้คุมกล่าวอย่างประหลาดใจว่า “คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะไม่ตาย นั่นพวกเขาเป็นอะไรกันไปหมด?”
เปาะ!
มู่เฉียนซีดีดนิ้วหนึ่งครั้ง พลางกล่าวว่า “ถึงเวลาตื่นจากฝันแล้วสินะ!”
พวกเขาทั้งหมดลืมตาขึ้น และมีความรู้สึกเสมือนอยู่อีกโลกหนึ่งก็มิปาน
ถึงบางทีก่อนที่พวกเขาจะถูกนำมาขังไว้ที่เรือนจำปีศาจแห่งความมืด พวกเขาอาจจะเคยทำเรื่องผิดบาปเอาไว้มากมาย แต่เมื่อถูกขังที่เรือนจำปีศาจแห่งความมืดแล้ว ดูเหมือนว่าพวกเขาจะไม่ เหมือนคนมากขึ้นไปอีก ซึ่งมันก็เลวร้ายยิ่งกว่าสัตว์ด้วยซ้ำ
ทันทีที่ตื่นจากฝัน นิสัยเดิมของพวกเขาก็กลับคืนมา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดีหรือชั่ว แต่มันก็คือตัวตนของพวกเขา และไม่ใช่หุ่นเชิดที่ใช้ชีวิตตามความปรารถนาของผู้อื่นอีกต่อไป
“ข้า…”
“พวกเรา!”
“ขอบคุณนายท่าน!”
พวกเขาไม่เชื่อฟังคำสั่งของผู้คุมที่ให้โจมตีมู่