เฉียนซีอีกแล้ว และยังรู้สึกขอบคุณแม่สาวน้อยผู้นี้ที่ทำให้พวกเขาตาสว่างอีกด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “อันที่จริงแล้ววิธีการทรมานของผู้คุมปีศาจแห่งความมืดเหล่านั้น ข้าคิดว่ามันไม่ค่อยจะดีเท่าไรเลย เจ้าสามารถลองพิษของข้าก่อนได้ เมื่อถึงตอนนั้นเจ้าก็จะได้รู แล้วว่าใครกันแน่ที่อ่อนแอและใครกันแน่ที่แข็งแกร่ง”
ฉึก ฉึก ฉึก!
เข็มแต่ละเล่มปักเข้าไปที่จุดตายแต่ละที่ของผู้คุม
ความเจ็บปวดอันน่าสะพรึงกลัวพัดโหมกระหน่ำเข้ามา และสิ่งนี้ก็ทรมานจนผู้คุมผู้นี้ยากที่จะทนทานไหว มันยิ่งกว่าถูกฟันด้วยดาบนับพันครั้งเสียอีก
“ข้าสามารถทำให้เจ้าไม่ตาย และมีชีวิตอยู่ต่อไปได้นานเท่าที่เจ้าต้องการ ซึ่งทั้งเมืองแห่งนี้ไม่มีผู้ใดสามารถทำถึงระดับนี้ได้แน่นอน เจ้าอยากจะเพลิดเพลินไปกับมันนานแค่ไหนกันล่ะ ะ?” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างใจเย็น
แม้ว่าเขาจะเหลือเพียงลมหายใจเฮือกสุดท้าย แต่มู่เฉียนซีก็จะให้เขามีชีวิตต่อไป ซ้ำแล้ว ซ้ำเล่า…
เมื่อเขาทนต่อไปไม่ไหว ในที่สุดเขาก็ยอมแพ้ เขากล่าวว่า “ตกลง! ข้าให้เจ้า! นี่คือเครื่องหมายผ่านเข้าเมืองที่สามร้อยยี่สิบที่อยู่ใกล้เมืองพวกเรามากที่สุด ขอเพียงเจ้าสามารถมี ชีวิตรอดไปถึงที่นั่นได้ ก็จะสามารถเข้า
